وظیفۀ حکومت اسلامی در اعطای حریّت وعزّت به ملت

یک‌دفعه بنده داشتم یک جایی می‌رفتم آمدند مرا در محذوری قرار دادند که صحبت کنم. گفتم: نه آقا! گفتند: صلوات بفرستید! همان‌جا سرم را برگردانم و کفشم را پوشیدم رفتم. تاکسی گرفتم و رفتم. صلوات بفرستید! برای چه کسی می‌خواهید بفرستید؟! برای خودتان بفرستید. اگر بایستی و صبر کنی صلوات دوم را می‌فرستند. بایستی می‌آیند دستت را می‌گیرند و می‌برند. نباید ایستاد. این صلوات‌ها انسان را به بهشت نمی‌برد به جهنم می‌برد! صلواتی که برای سوق انسان به سمت امیال و آمال خود است، انسان را به کجا می‌برد؟ به جهنم می‌برد. کفشم را پوشیدم رفتم سوار تاکسی شدم. صلوات می‌فرستید؟! حالا این قدر بفرستید که [خسته بشوید.] تسبیح دربیاورید که ثواب دارد، صلوات زیاد ثواب دارد! آدم را می‌برند و دور آدم را می‌گیرند و انسان را در جایگاه و خواست‌های خودشان می‌برند، شوخی هم نمی‌کنند، شوخی ندارد، می‌برند.

تفاوت میزان فهم و ادراک اولیای الهی و دیگران

مرحوم آقا می‌فرمودند: «من در آنجا آمدم و نماز خواندم که [خدا این مسئله را از من برطرف کند].» اینها چه احساسی دارند بالأخره مرحوم آقا [یک فرد عادی نیست!] الان ما چیزی نمی‌فهمیم، فوقش ما یک قضایایی بفهمیم، می‌گوییم: خدایا ما را مبتلا به این مسائل نکن، یک وقتی ما را به این روزگار نیندازی!

چند روز پیش بود در این سوالاتی که آمده بود ـ  سوالات خیلی خوبی می‌شود ـ در یکی از اینها سؤال خوبی بود ـ ‌معمولاً از این سوالات هست ـ این که حضرت ابراهیم می‌فرماید:﴿رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ﴾، خب این با مقام عصمت منافات دارد، که حضرت ابراهیم از خدا بخواهد خدایا من را ببخش! خب لابد گناه کرده است که می‌گوید: «خدایا من را ببخش.» اگر گناه نکرده باشد، ببخش هم معنا ندارد. 

البتّه توضیح این قضیّه در شب‌های ماه رمضان سال قبل صحبت شده بود. حضرت ابراهیم می‌داند که اگر عنایت خدا نباشد، یک چشم به هم زدن کافر مطلق است. شوخی هم ندارد. یک چشم به هم زدن کافر است. یک چشم به هم زدن فاسق است. در این ثانیه مؤمن و ثانیۀ بعد کافر است. اصلاً هیچ حرف ندارد. یعنی خدا بگوید [از این به بعد] خودت می‌دانی، خودت می‌دانی [یعنی دیگر] تمام شد، رفت کافر شد. کافر مطلق شد، فاسق مطلق شد.