بیاناتی پیرامون امام هادی علیه السلام
7خلیفۀ عبّاسی و فرزندش منتصر و مستعین و معتز.1
خفقان شدید علیه شیعیان در زمان امام هادی علیه السّلام
گرفتاریهای زمان حضرت امام هادی خیلی زیاد بود؛ چون قدرت بنیعبّاس به حدّأعلیٰ بود و بالأخص متوکّل از دشمنان اهلبیت بود و یک عداوت خاصّی با اهلبیت داشت.
ابنسکّیت،2 یعقوب بن محمّد بن یعقوب بن سکّیت، معلّمی است برای فرزندان متوکّل، از اُدبای معروف است، از شعراء معروف است و در آن عصر به علم و فضل از نقطۀ نظر ادبیّت معروف و مشهور است و مردی است دوستدار اهلبیت و شیعه بوده است؛ یک روز مشغول درس دادن به دو فرزند متوکّل بود، متوکّل وارد شد گفت: «ابنسکّیت، بگو ببینم این دو فرزند من در نزد تو محترمترند یا حسن و حسین فرزندان علی؟» ابنسکّیت گفت: «به خدا قسم، قنبر غلام علی بن أبیطالب در نزد من محترمتر است از تو و این فرزندان تو!»
متوکّل گفت: «زبانش را از پشت کلّهاش بیرون بیاورید!» غلامهای ترکی به امر متوکّل، همانجا زبان ابنسکّیت را از پشت کلّۀ او بیرون آوردند! بدن او را حمل کردند به منزل؛ فردای آن روز از دنیا رفت.3 یکچنین زمانی بود.
- مناقب آل أبیطالب علیهم السّلام، ج ٤، ص ٤٠١؛ الإرشاد فی معرفة حجج اللَه علی العباد، ج ٢، ص ٢٩٧.
- امام شناسی، ج ١٦ و ١٧، ص ١٣٥:
«و از مشاهیر أئمّۀ لغت شیعه که بر دگران تفوّق داشتهاند، ابنسِکِّیت بوده است. أبوالعبّاس ثَعلَب گوید: جمیع اصحاب ما اجماع کردهاند بر آنکه پس از ابنأعرابی، أعلم در علم لغت از ابنسِکِّیت وجود ندارد. او را متوکّل عبّاسی به جرم تشیّع کشت؛ و داستان وی مشهور میباشد. پنجاه و هشت سال عمر کرد و در شب دوشنبه پنجم از شهر رجب سنۀ ٢٤٤، و گفته شده است: سنۀ ٢٤٦، و گفته شده است: سنۀ ٢٤٣ به شهادت نائل گردید.» - المختصر فی أخبار البشر، تاریخ أبیالفداء، ج ٢، ص ٤١؛ روضة المتّقین فی شرح من لا یحضره الفقیه (ط ـ القدیمة)، ج ١٤، ص ٤٧١.

