اهمیتِ حفظ برکات ماه مبارک رمضان

شما یک میکروب اینجا در این سینی بگذارید بیست و چهار ساعت دیگر برگردید، بیست و چهار میلیون برابر می‌شود! یک دانه میکروب در این سینی بگذارید؛ مدام شروع به زاد و ولد می‌کند و بچه می‌زاید، آن هم بچه می‌زاید! فقط ما که بلد نیستیم؟! آن هم می‌تواند! شروع می‌کند به زاد و ولد کردن، یک بیست و چهار ساعت بگذرد دیگر نمی‌شود جلویش را بگیرید. البتّه اگر شرایط، شرایط آماده‌ای باشد. آن‌هم چه شرایطی بهتر از این نفس! جلویش را نگیرید شروع می‌کند زاد و ولد، زاد و ولد کردن!، همین‌طور دائماً زیاد، زیاد شدن! یک‌دفعه می‌بینید عجب! عجب!

چرا این‌طوری شدم؟! چرا نمازم این‌طوری شده؟! چرا حرم که می‌روم این‌طوری‌ام؟! چرا این روزه مثل آن روزه‌های قبل حال نداد؟! چرا قرآن که می‌خوانم، قرآن مثل آن‌موقع سبک نیست؟! اینها چیست؟ عمو جان! این زاد و ولد کرد. این خیالی که الآن در سر تو رفته، باید این خیال را بیرون کنی، حسن‌ظن را باید جایگزین کنی، نه‌اینکه اگر یک جایی حسن‌ظنی هست آن را سوء‌ظنش کنی، به عکسش کنی!

تأکید اولیاء بر حسن ظن نسبت به برادران ایمانی 

اینکه دستور دادند به ما که باید ما همیشه نسبت به برادر مؤمن حسن‌ظن داشته باشیم، ¹ برای این‌موقع است؛ پس برای چه موقع است؟! خیلی موارد اتفاق افتاده، خیلی موارد اتفاق افتاده که مثلاً انسان مطلبی و مسئله‌ای می‌شنود، بعداً اصلاً آن شخص در یک حالی بوده، یا یک کلمه گفته و این نشنیده، یا او کلامی‌گفته بعد این ترتیب اثر می‌دهد و مدام به جای حسن‌ظن، دائماً در خودش سوءظنّ ایجاد می‌کند. این سوءظنّ را همین‌طور تقویت می‌کند. اینها همه چیست؟ اینها ضد مراقبه است؛ پس مراقبه به چه می‌گویند؟! آقا، مراقبه از نردبان بالا رفتن که نیست! مراقبه همین است. اینجا است که می‌گویند: «مهم‌ترین چیز برای سالک، نفس آرام است.»²

چندی پیش یک قضیّه‌ای اتفاق افتاده بود، بین یکی از همین ارحام ما، قوم و خویش‌های ما. من این قضیّه را شنیدم، من نشستم با خودم فکر کردم این قضیّه نباید این‌طور باشد و به آن شخص هم گفتم، گفتم نباید قضیّه این باشد, آخر با توجه به مسئله‌ای که من می‌دانم از یک‌هم‌چنین شخصی این نمی‌تواند باشد. گفت: «نه! من آن‌طور کردم، این‌طور کردم، تلفن کردم اصلاً جواب نداده، دو مرتبه هم تلفن کردم جواب نداده.»