لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

 توجیهاتی از آن مفهوم اصلی خودش دور شده است، و این خیانت است.

 خیانت، خیانت است تفاوت نمی‌كند از فرد عامی باشد یا از مثل من معّمم باشد. خیانت، خیانت است و كسانی كه این كار را انجام دادند باید روز قیامت به امیرالمؤمنین جواب بدهند.

 بالاخره امیرالمؤمنین كه این مطالب را فرموده است نعوذ باللَه، نعوذباللَه، نعوذباللَه، در مقام لغو و هزل نبوده است، سخن به جدّگفته است و به واقع گفته است، ولكن ما می‌بینیم كه در این گونه موارد چرا ما كاسه داغتر از آش می‌شویم؟ این چه مصیبتی است كه برای ما اهل علم پیش آمده است! به جای این كه ناقل باشیم به ما چه مربوط است به جای این كه ما واسطه باشیم و وسیله برای نقل باشیم كاسه داغتر از آش می‌شویم، و ولی‌اولی به مُوَلّا علیه از خود امام معصوم می‌شویم. الآن مسئولیت دینی مردم با كیست؟ با بنده و امثال بنده است؟ یا با امام زمان است؟ این قضیه چیست؟ با ولی حی ما است.

 ما دستمال كاغذی را ما زنده می‌بینیم ولی او را نمی‌بینیم، یك دستمال كاغذی! به اندازه دستمال كاغذی به امام زمانمان نگاه نمی‌كنیم! درست؟! آن وقت ما در این جا آمدیم و دایه دلسوزتر از مادر شدیم؛ برای دین پیغمبر و برای امّت پیغمبر؛ این جا درست است آن جا غلط است آن جا باید حذف شود این جا باید اضافه شود، به تو چه مربوط است، به تو چه ربطی دارد كه این امام علیه‌السّلام این جا را فرموده است و تو داری دخالت می‌كنی؛ نه این مربوط به آن زمان است.

 چطور بقیه نهج البلاغه مربوط به این زمان است؟ ولی این جاها مربوط به آن زمان است اینها همه حساب دارد.

 بنده در مقدّمه‌ای كه در این وصیت‌نامه نوشتم در آنجا گفتم اتّفاقاً این وصیت‌نامه مال همین زمانی است كه ما داریم در آن زندگی می‌كنیم، و این معجزه، معجزه امیرالمؤمنین است كه برای الآن ما این وصیت‌نامه را فرموده نه برای آن موقع، آن موقع به جای خودش. برای الآن و اطّلاعاتی كه الآن در جامعه و فساد رایجی كه در جامعه وجود دارد، ما احساس می‌كنیم كه وصّیت‌نامه به درد الآن ما می‌خورد و برای الآن ما حضرت فرموده است آن وقت ما می‌آییم با تأویلات بعیده و با توجیهاتی كه مادر بچّه مرده می‌خندد به این توجیهات، كلام معصوم را دست چین می‌كنیم. به قول امروزی‌ها گزینش می‌كنیم، بعضی را حذف می‌كنیم بعضی را نگه می‌داریم، آن مقداری كه به درد ما می‌خورد نگاه می‌داریم. در طول تاریخ همیشه همین طور بوده است همیشه ما این جوری بودیم، همیشه این قسم بودیم. همیشه با مبانی این طور برخورد می‌كردیم همیشه گزینشی عمل می‌كردیم. این جا را بگو، آن جا را نگو، این جا را چه كن آن جا را چه نكن و از این مطالب.