لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

 أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم‌

 بسم اللَه الرحمن الرحیم‌

 عرض كنم با توجه به مطالبی كه برادر محترم ما فرمودند، دیگر مطلب را تمام كردند. صبح كه فرمودند چند كلمه‌ای صحبت می‌كنید؟ به نظرم همین مطالب آمد كه ایشان فرمودند. پس معلوم می‌شود این كه می‌گویند دل به دل راه دارد درست است، اینها خیلی بی‌حساب نیست.

 و مطالبی بود كه بنده خیلی استفاده كردم و ایشان كه داشتند صحبت می‌كردند با خودم فكر می‌كردم كه الحمدلله اگر دیگر پرونده ما به آخر رسیده باشد و بخواهیم خلاصه برویم جاهای دیگر و صفا كنیم در میان رفقای ما هستند كسانی كه به همان مطالب اطّلاع یافتند و دست یافتند و جای نگرانی نیست.

 عرض كنم حضورتان كه مطالبی كه ایشان فرمودند همه مطالب صحیح و درست و صددرصد مطابق با آن چه كه مكتب حق و مكتب توحید و مكتب ولایت به انسان می‌گوید است.

 صحبت زیاد می‌شود، هیئات زیاد است، مجالس زیاد است، ولی در این‌ها چه چیزی گفته می‌شود؟ چه مطلبی تقریر می‌شود؟ و چه به خورد مردم داده می‌شود؟

 در مكتب تشیع فهم به مردم تزریق می‌شود، فهم! عقل به مردم القاء می‌شود. شناخت به مردم گفته می‌شود، استقامت به مردم ارائه می‌شود، استقامت به مردم ارائه می‌شود، و در سایر مكاتب این مطلب نیست. صبح كه بالا بودم این وصیت‌نامه امیرالمؤمنین كه در دست ترجمه داریم را می‌نوشتم. رفقا اطّلاع دارند كه قرار شد قبل از این كه به سایر تألیفات در جلد سوّم اسرار و اینها بپردازم، رفقا از بنده خواستند كه این وصیت‌نامه حضرت به امام حسن در حاضرین را كه از جنگ صفین مراجعت می‌كردند، ترجمه شود.

 كه در نوشته‌جات مرحوم آقا رضوان اللَه علیه هست كه ای كاش این وصیت‌نامه ترجمه می‌شد؛ به ترجمه سلیس و در غدیریه بین افراد این وصیت‌نامه پخش می‌شد.

 وصیت‌نامه عجیبی است! مفصّل هم است، تقریباً حدود بیست صفحه از نهج البلاغه محمّد عبده را سیاه می‌كند و می‌توانم عرض كنم كه همان حدیث عنوان بصری به صورت گسترده‌تر و عینی‌تر و نمودارتر است.