تفسیر آیه شریفه: یرفع اللَه الذین امنوا و الذین اوتوا العلم درجات (قزوین)

 ساقطش كن!

 دومی می‌گوید: نه بابا، ارزش این حرف‌ها را ندارد، چرا بی‌خود می‌آیی خودت را خسته می‌كنی، چرا بی‌خود می‌آیی كار عبث می‌كنی، چرا بی‌خود می‌آیی ... برو امورش را به خدا بسپار هرچه خدا تصمیم گرفت و تقدیر كرد همان را بپذیر.

 این دو دیدگاه ناشی از دو بینشی است كه در فرهنگ این شخص وجود دارد، این دو مسئله.

 خب حالا شما ببینید در دائرةالمعارف جناب ابی‌ذر چه چیزی وجود داشت كه اگر آنچه را كه در دائرةالمعارف سلمان هست به او می‌گفتند، می‌گفت قطعا این كافر شده است؟! آدم مسلمان این حرف‌ها را نمی‌زند! آدم مؤمن این حرف‌ها را نمی‌زند!

 این حرف شوخی نیست! ما از مسائل بی‌اطلاع هستیم.

 یك وقت در زمان مرحوم آقا البته خب اشكال، اشكالِ خود آن شخص بود كه به آنجا رسید یك شخصی بود اهل علم بود، خب اهل فضل هم بود، نجف رفته بود، سال‌ها در نجف بود، نمی‌دانم با خیلی از افراد بود، چه بود، چه بود، و آمد و مدتی هم از شاگردان مرحوم آقا بود، حالش هم تا حدودی حال خوبی شد، یك مسائلی داشت و این‌ها، تا اینكه ... خب بالاخره از این امتحانات برای همه هست، از این مسائل برای همه هست و برای او هم یك مطالبی پیش آمد و خلاصه نمره خوبی نیاورد. در همین حین، مرحوم آقا یك دستوری به او می‌دهند. یك دستور، یك ذكری را به او می‌دهند كه شما یك اربعین این ذكر را انجام بدهید و معنای این ذكر را این‌چنین تصور كنید.

 معلوم می‌شود ذكر ممكن است معانی مختلفی داشته باشد. یك معنی‌ای ابتدایی به ذهن یك نفر برسد ... همین لا إله إلّا اللَه كه یك جمله كوتاه و مركّب از چند حرف است، من اگر از شما بپرسم هركدام شما یك جور جواب مرا می‌دهید. می‌خواهید بپرسم؟! لا إله إلّا اللَه، همین لا إله إلّا اللَه، صبح تا شب می‌گوییم لا إله إلّا اللَه، سبحان اللَه، این‌ها، این لا إله إلّا اللَه، حالا تازه لا إله إلّا اللَه یك معنایی است كه متداول است و همه نسبت به این آشنایی دارند، حالا چه برسد به این‌كه بخواهیم یك خرده دقیق بشویم. آن‌وقت می‌بینیم ا! عجب!