تبیین معنای میزان در روز قیامت
4و بعضی گفتهاند: برای حسناتی که انسان در دنیا انجام داده است علاماتی ظاهر میشود، و برای سیّئات علاماتی ظاهر میشود؛ آن علامات را میریزند در این کفّهها و وزن میکنند تا همۀ مردم ببینند.
بعضی گفتهاند: اعمال حسنهای که انسان انجام داده است در آنجا یک صورت نیکی پیدا میکند، و اعمال زشت صورتهای قبیح و منکری پیدا میکند؛ آن صورتها را میریزند در این کفّهها و وزن میکنند. بعضی گفتهاند: خود مؤمن و کافر را میاندازند در اینها وزن میکنند. اشکال میشود: خُب بعضیها شاید چاقتر باشند و سنگینتر باشند، آنوقت اینجا نامۀ عمل باید خیلی سنگین شود! گفتهاند: نه! خود مؤمن و کافر را که میاندازند آنجا و وزن میکنند، امّا وزنی که از مؤمن در آنجا گرفته میشود غیر از سنگینیای است که اینجا دارد؛ آنجا وزن مؤمن و کافر به حساب آن عالم ملکوت است، کافر را در آنجا میآورند و سنگینیاش بهاندازۀ یک حبّه است، به این کوچکی است! و مؤمن واقعی که در دنیا مریض و لاغر بوده است، او را در آنجا میآورند و بهاندازهای بزرگ است که مثلاً به اندازۀ کوه ابوقبیس، اینقدر عظمت دارد! اینطور اینها را وزن میکنند.1
تفسیر معنای میزان توسّط آیات قرآن
و همچنین احتمالات دیگری هم در اینجا داده شده است؛ همۀ اینها احتمال از پیشِ خود است. از قِسمی که ما دیشب آیات را بیان کردیم، بهخوبی روشن شد که اصلاً میزان یعنی چه و چهقسم وزن میکنند. همۀ آن مطالب از آیات استفاده شد، یعنی آیات را برداشتیم و به همدیگر زدیم و آن نتیجه را گرفتیم؛ چون «إنَّ القُرآنَ یُفَسِّر بَعضُهُ بَعضًا2؛ خود قرآن بعضی از جملاتش، جملات دیگرش را تفسیر میکند.»3
یک آیه داریم ﴿وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ﴾؛ «ما در آنجا موازین قسط را سرپا میکنیم.» یک جا داریم ﴿وَٱلۡوَزۡنُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ﴾؛ «وزن در آنجا حق است.» یعنی حق دارای وزن است؛ باطل وزن ندارد. در آن آیات که عنوان ثقل و خفّت آمده است: ﴿فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ﴾،4 ﴿وَمَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ﴾،5 در مقابل ثقل، سبکیِ میزان است. مؤمنین میزانشان سنگین است و کافرین سبک. هیچجا نداریم که مؤمنین میزان حسناتشان سنگین است و کافرین میزان سیّئاتشان سنگین است، بلکه مؤمنین میزان حسناتشان سنگین است و کافرین میزان حسناتشان سبک است؛ هرچه سیّئه بیشتر باشد میزان سبکتر میشود، و هرچه حسنه بیشتر باشد میزان سنگینتر میشود. چون میزان فقط با حق اندازهگیری میشود؛ و هرچه اعمال حسنه زیادتر باشد، عنوان تحقّق حق در او بیشتر است؛ و هرچه اعمال حسنه کم باشد و سیّئه بیشتر باشد، حق در او نایابتر است. پس بنابراین، میزان سبکتر است.
- مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ٤، ص ٦١٦؛ جوامع الجامع، ج ١، ص ٤٢٧.
- جهت اطلاع بیشتر بر این قاعدۀ مهمّ تفسیری رجوع شود به المیزان، ج ٣، ص ٣٦؛ ج ٥، ص ١٢٦؛ مشرق الشّمسین و اکسیر السّعادتین، شیخ بهائی، ص ٣٩٣.
- التوحید، شیخ صدوق، ص ٢٥٥:
«فقال علی بن أبیطالب علیه السّلام: ”إن کتاب الله لَیُصَدِّقُ بَعضُه بَعضًا و لا یُکَذِّبُ بَعضُه بَعضًا.“»
ترجمه: «همانا کتاب خداوند چنین است که جزئی از آن تصدیق می کند جزء دیگرش را، و هیچگاه بعضی از آن بعضی دیگر را تکذیب نمی نماید.» (محقّق) - سوره أعراف (٧) آیه ٨. ترجمه: «آن کسی که ترازوی او سنگین است...» (محقّق)
- سوره أعراف (٧) آیه ٩. ترجمه: «آن کسی که ترازوی او سبک است...» (محقّق)

