شب قدر، تجلی مشیت الهی و نزول مقدرات

من شنیده بودم مرحوم شیخ محمّدجواد انصاری برای تشرّف و استفاده از روحانیّت مرقد منّور مرحوم شیخ محمّد بهاری زیاد به اینجا رفت‌وآمد می‌کند. اکنون و امروز که ما به اینجا آمده‌ایم، حقیقت و واقعیت این مسئله برایم منکشف و مشخص شد.¹

چرا؟ چون آن حقیقت علمی و علّیِ این وجودی که در خارج صورت خارجی پیدا کرده است و بالنسبة به زمانیّات و بالنّسبة به این‌صورت خارجی جنبۀ علّت دارد، قبلاً وجود داشته. و چون استفادۀ نفس از انوار این بقعۀ مبارکه، استفادۀ برزخی و مثالی و ملکوتی است و هیچ‌گونه ارتباطی با زمان و زمانیّاتِ عالم خارج ندارد, لذا آن شخص بزرگ در ارتباط با استفاده از این انوار در اینجا رفت‌وآمد می‌کرده و تصوّر می‌نموده که این برکات و این انوار [از جانب مرحوم بهاری است]. البتّه [مراد،] برکات مضاعف [و علاوه بر برکات قبر مرحوم بهاری است]؛ نه اینکه خود قبر مرحوم شیخ محمّد بهاری ـ رضوان‌الله‌علیه ـ موجب برکات نبوده؛ ایشان بسیار مرد بزرگی است و از اولیاء خداست و آثار جلال و عظمت و بهاء و روحانیّت و نورانیّت از آن مزار به‌خوبی مشهود است؛ اما آن جهات‌ زائد بر این مسئله به‌واسطۀ قدوم ولیّ دیگری است که شاید از نقطه‌‌نظر سعۀ وجودی و از نقطه‌نظر وسعت در جذب و اظهار و ابراز انوار ربوبی از ایشان قوی‌تر بوده. این, حقیقت وجود خارجی اشیاء است و کیفیّت ثبوت او قبل از خلقت اشیاء.

وجود قرآن در علم ربوبی پروردگار

در آیۀ شریفه می‌فرماید: ما این قرآن را در شب مبارکی نازل کردیم؛ آن شب, امشب است. ﴿فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍ﴾ در شب مبارک, ما قرآن را دفعتاً به قلب پیغمبر نازل کردیم. [منظور] نه این است که در همان شب این قرآن را خلق کردیم و قبلاً این قرآن وجود نداشت!

این قرآن در علم ربوبی وجود داشت. اگر این قرآن وجود نداشت، پس از چه رو امیرالمؤمنین علیه السّلام هنگام تولّد، وقتی که قنداقۀ آن حضرت را به دست پیغمبر اکرم دادند, حضرت شروع کرد به قرآن خواندن و سورۀ مؤمنون را برای پیغمبر خواند؟! ﴿بِسۡمِ ٱللَهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ * قَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ * ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي صَلَاتِهِمۡ خَٰشِعُونَ * وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنِ ٱللَّغۡوِ مُعۡرِضُونَ﴾² الی آخر. تا حدودی از سوره را خواند.³