سیر وسلوک واقعی و مجازی

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم

الحمدُ لِلّهِ ربّ العالَمینَ

و الصّلاة علیٰ سیدنا أبی‌القاسمِ مُحمّدٍ

و علیٰ آله الطّیّبینَ الطّاهرین

و اللعنةُ علیٰ أعدائِهم أجمَعینَ

امانتداری در نقل کلام بزرگان

مطالبی که خدمت رفقا عرض می‌شود، در وهلۀ اول متوجه برادران دینی و أخلاّء روحانی ما است، اما نسبت به سایر دوستان هم ـ أعمّ از مخدرات و آقایان ـ مطلب در حدود موقعیت و تکلیف آنها قابل تسرّی است. البته کم و بیش این مطالب صحبت شده و بنده هم خدمت رفقا عرض کرده‌ام.

توقع دوستان از بنده این است که آنچه را که از مطالب و مبانی بزرگان ـ که بنده در ارتباط با آنها بودم و طبعاً بیشتر از سایرین نسبت به مسائل آنها اطلاع دارم ـ می‌دانم، آن‌طوری‌که بوده و به همان کیفیتی که بنده از مبانی بزرگان برداشت کرده‌ام، خدمت رفقا عرض کنم. گرچه خود عامل نبودیم و این مسئله به جای خود، ولی إن‌شاءالله در إلقای مطالب رعایت امانت را کرده باشیم. حال توفیق عمل به این مطالب تا چه حد نصیب چه شخصی شود، مطلب دیگری است و مسئله‌ای است که به خود ما و کیفیت اهتمام ما نسبت به رعایت موازین و در نظر گرفتن ملاک‌ها برای آمدن در ‌چنین محیط و در چنین فضایی برمی‌گردد.

لزوم رجوع به افراد مطلع در هر قضیه

رفقا ـ هم اهل‌علم و هم غیر اهل‌علم ـ افراد بیگانه و نا وارد و غیر مطلع از مکاتب و مدارس مختلف و مکتب‌های مختلف نیستند و شاید همه بهتر از من مسائل را می‌دانند. به بنده مراجعه می‌کنند که: «آقا می‌خواهیم به حوزه بیاییم، در حوزه چه می‌گذرد و چه مسائلی هست؟» می‌گویم: دوستان ما نسبت به وضعیت مدارس از من بهتر می‌دانند، اگر می‌خواهید از مطالب سر درآورید به آنها مراجعه کنید. اطلاعات من نسبت به این مسائل و مطالبی که می‌گذرد ـ مسائلی که در حوزه و غیر حوزه در جریان است، مجالس و محافل مختلف و خلاصه، نحله‌ها و مکتب‌های گوناگون ـ شاید از خیلی از دوستان کمتر باشد.