سیر وسلوک واقعی و مجازی
3وقایع بعد از علامه طهرانی
و همینطور است راجع به مطالبی که افراد منتسب به مکتب مرحوم علامه در رفتار و کارهای خودشان پس از فوت ایشان نشان دادند و طبعاً تا الآن هم معالأسف با هزار تأسف ادامه دارد، و خدا شاهد است که از اینکه مشاهده میکنیم افراد منتسب به چنین بزرگی در چه ورطههایی گرفتار شدند خون دل میخوریم!1 واقعاً مایۀ شرمساری و مایۀ خجالت و آبروریزی است! ولی علیٰکلّحال هر کسی راه خود را دارد و پروندۀ خود را طی میکند و باید به مسائل خودش بپردازد. این دیگر نهایت مطلبی است که ما میتوانیم عرض کنیم.
مرحوم والد ـ رضوان الله علیه ـ در همان یکیدو سال آخر حیاتشان ـ شاید هم همان سال آخر بود، و بنده نیز در مشهد حضور داشتم ـ یک روز رفقایشان را که در مشهد بودند جمع کردند و فرمودند:
من وظیفۀ خود را نسبت به مطالب و تکالیفم انجام دادم و اینک وظیفۀ شماست که به این مطالب پایبند باشید و عمل کنید، و من نمیتوانم بار دیگران را بر دوش بکشم! من بار خود را بر دوش میکشم.2
بعضی از رفقایی که الآن اینجا هستند شاید در آن مجلس هم حضور داشتند. این جملۀ ایشان، خیلی جملۀ عجیبی است! این جمله برای ما و برای امشب ماست.
معنای اینکه ایشان میفرمایند: «من نمیتوانم بار دیگران را بر دوش بکشم» این است که من نمیتوانم ضمانت کارهای افراد را بکنم و مطلب اینطور نیست که به صِرف اینکه شخصی میآید و اظهار میکند که من پیرو این مکتب هستم، دیگر کار او تمام است و حساب او با نکیر و منکر بسته میشود و دیگر کسی کاری با او ندارد و هر کاری بکند به پای ایشان باید ملاحظه شود و دیگر مسئولیتی متوجه آن شخص نخواهد بود! نه، مطلب اینطور نیست.
علامه طهرانی در محضر بزرگان
خود ایشان در زمان حیات، شاگردیِ بزرگان و اساتید خودشان را کردند. ایشان میفرموند:
- . جهت اطّلاع بیشتر پیرامون مسائل واقعه بعد از رحلت مرحوم علامه طهرانی رضوان الله علیه رجوع شود به اسرار ملکوت، ج 2، ص 496 ـ 511.
- . رجوع شود به آیین رستگاری، ص 172.

