اهمیت التزام عملی به مراقبه در سلوک

پس آنها در این قضیه، بالاتر از ما بودند. کار‌هایی که انجام می‌دادند و مراتب و مسائلشان [بالاتر بود]. چه شد که این قضیه برایشان پیش آمد که مرحوم آقا گفتند [ آنها] طَرد شدند؟! به‌خاطر  اینکه به دستورات عملی، عمل نمی‌کردند. در هر کاری فضول بودند! ایشان می‌گفتند: «با زن و بچه این‌طور رفتار بکن»، نمی‌کردند! «آقا، این حرف را به رفیق نزن»، می‌زدند! زبانشان در صحبت کردن تیز بود و افراد را می‌رنجاندند. بار‌ها جلوی خودِ بنده، مرحوم آقای حداد آنها را مورد عتاب قرار ‌دادند که «چرا شما باید این‌طور صحبت کنید؟! چرا باید این‌طور حرف بزنید؟!» گوش نمی‌دادند! همین‌ها! همین‌هایی که با این کیفیت و این مسئله بودند! خب چقدر تذکر بدهند؟!

[تا  اینکه] یک‌دفعه یکی از اینها [جلوی راه آنها را] گرفت! وقتی آدم رعایت نکند و این رعایت نکردن و طرز صحبت کردن عادت بشود، غیبت کردن و [پرداختن] به مطالبی که به انسان ارتباط ندارد و [این] صحبت‌ها و حرف‌هایی که می‌زند عادت بشود، یک‌دفعه می‌بینی یکی از اینها گرفت و تمام شد! دیگر ولیّ خدا هم کاری از دستش برنمی‌آید! حالا یک‌وقت معجزه بشود، [آن] یک مطلب دیگر است. آدم دنبال اعجاز که نمی‌گردد؛ خدا هم [شاید] یک‌وقت اعجاز نکند!

مراقبه و رعایت برنامۀ عملی و اخلاقی، تثبیت‌کنندۀ عبادت در نفْس

ولی این مسئله خیلی مسئلۀ مهمی است که کیفیت ارتباط انسان با افراد و نحوۀ امور زندگی، این مطلب و مسئله را برای انسان تثبیت می‌کند. سلوک این است. و الاّ شما همین ضبط‌هایی که اینجا هست را باز کنید و در آن ذکر لااله‌الاالله و اذکار ضبط کرده باشید، دو ساعت برایتان می‌خواند! قشنگ می‌خواند و شما هم همین‌طور گوش می‌دهید! خب چه نتیجه‌ای دارد؟! چقدر این ضبط با خواندن این [اذکار] بالا رفت و مقام پیدا کرد؟! آیا با هر مرتبه ذکر گفتن، هزار تومان به قیمت این ضبط اضافه می‌شود؟! یعنی فرض کنید اگر الآن قیمت اینها صدهزار تومان باشد، هر روز که یک ساعت ذکر یونسیه برایتان بگوید، هزار تومان اضافه می‌شود؛ صدویک‌هزار تومان، فردا صدودوهزار تومان! [چون] این دارد ذکر می‌گوید دیگر! نه، هیچ تفاوتی ندارد! انسان هم همین است؛ می‌شود ضبطی که ذکر می‌گوید، ضبطی که اشتغال به این مطالب و مسائل دارد.