تأکید بزرگان بر فراگیری علوم و معارف اهل‌بیت

نقد و ردّ اجازه تبرکی نقل حدیث

مثل اجازۀ حدیثی تبرکی است که اصلاً نه صحتی دارد و نه اصلی دارد! هیچ! می‌گویند: «من اجازه می‌دهم این حدیث را نقل کنی!» خُب یا حدیث صحیح است و یا غلط است، دیگر اجازه معنا ندارد! می‌گویند: «تبرکی است و نقل حدیث با اجازه، سنتی از گذشتگان بوده است که می‌رفتند و صفحات مفصّلی از القاب و تعابیر و عناوین می‌نوشتند! مانند: لَقد أجَزتُ لَه أن یَروِیَ عَنّی کلّ ما صحّ لی أن...!» خب اگر اجازه هم ندهد، باز این شخص می‌تواند نقل کند! بالأخره یا حدیثی که نقل می‌کند، درست است و یا غلط است؛ اگر غلط است، بیخود کردی که در کتابت آوردی! و اگر هم درست است، اجازه بدهی یا ندهی! بالأخره حدیث موثوقه است و باید طبق آن عمل کرد. فردی می‌خواست به من هم از این اجازه‌ها بدهد، گفتم: من اصلاً نمی‌خواهم! ما اجازۀ اجتهاد را هم از تو نمی‌خواهیم، حال می‌خواهی اجازۀ حدیث به ما بدهی؟!

اینها مسخره است! همۀ اینها مسخره است! سلسله یعنی چه؟! ادامه و استمرار در اینها یعنی چه؟! این مسائل یعنی چه؟! این راه، راه حقیقت و علم و إتقان و ثبات و حیات است. مسئله این است!

اکسیژن برای بقای انسان لازم است، حال آیا انسان می‌تواند بگوید: یک پسر من اکسیژن تنفس کند و سه تای دیگر نکنند؟! یا اینکه غذا برای بقای انسان لازم است، حال آیا شخصی می‌تواند بگوید: یکی از فرزندان من غذا بخورد و بقیّه گرسنه بمانند؟!‌ چقدر این حرف، حرف عبس و لغوی است!

تعبیر عجیب امام صادق برای طلب علم

مسیر امام صادق علیه السّلام مسیر علم است. امام صادق که بیخود نفرموده است:

لَوَدِدتُ أنَّ أصحابی ضُرِبَت رُؤوسُهُم بِالسّیاطِ حَتّی یَتَفَقَّهوا؛¹ «ای کاش قدرت داشتم و با تازیانه اصحابم را می‌زدم و آنها را به مجالس علم می‌کشاندم، تا نسبت به دین فقیه بشوند!»

حضرت می‌فرماید: اگر می‌توانستم، افراد را با تازیانه وادار می‌کردم! ولی چه‌کار کنیم؟! نمی‌توانیم بیش از این به مردم زور بگوییم و مدام بگوییم تحصیل دین کنید! مدام بگوییم دنبال علم بروید! مدام بگوییم که آقا، خودتان سر پای خودتان بایستید! مدام بگوییم چشمتان را به این و آن نکنید و نیندازید! خودتان برای خودتان فهم داشته باشید! خودتان برای خودتان اجتهاد داشته باشید! خودتان برای خودتان راه داشته باشید! افراد شما را گول نزنند و از مسیر زندگی واقعی به این‌طرف و آن‌طرف نکشانند! زرق و برق‌ها شما را به این‌طرف و آن‌طرف نکشاند! شایعات و کثرت جمعیّت و تبلیغات، شما را از آن مسیر منحرف نکند! چقدر به شما بگوییم که خودتان روی پای خودتان بایستید؟! بیش از اینکه دیگر نمی‌شود زور گفت! حضرت می‌گویند: بیش از اینکه دیگر نمی‌توانم زور بگویم! چقدر به شما بگویم: «اطلُبوا العِلمَ و لو بِالصّین»‌،² «اطلُبوا العِلمَ مِنَ المَهدِ إلَی اللَّحد»؟!³