جایگاه علوم الهی در مقایسه با علوم دیگر
2أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم
بسم الله الرّحمٰن الرّحیم
و صلّی الله علیٰ سیّدِنا و حبیبِ إلٰه العالَمین
و اللّعنة علیٰ أعدائِهم أجمعین
روایتی در فضیلت تحصیل علوم دینی
الحمدلِلّه خود رفقا به مطالب و مسائلی که با این مجلس مناسبت دارد آگاه هستند. و اطلاع دارند. و به اهمّیت مسئله واقف هستند. ولی از باب اینکه لطف دارند. و ما هم خود را در این جمع جا زده باشیم، اگر مطلبی بهنظر میرسد، خدمت دوستان عرض میکنیم.
امیرالمؤمنین علیه السّلام میفرمایند:
هَلَکَ خُزّانُ الأَموالِ و هُم أحیاءٌ و العُلَماءُ باقونَ ما بَقیَ الدَّهر1
جمعکنندگان مال ـ درحالیکه زندهاند ـ همه اهل هلاکتاند! [اما علماء تا هنگامی که روزگار باقی است پایدارند].
این کلام حضرت چه معنایی دارد؟
مرحوم صاحب معالم در مقدمۀ کتاب معالم راجع به فضیلت علم چند روایت از رسول خدا و غیر رسول خدا نقل کردهاند.2 در یکی از این روایتها داریم که:
پیغمبر اکرم در مدینه میگذشتند، دیدند چند نفر دور فردی را گرفته و نسبت به او خیلی ادای احترام میکنند. حضرت جلو رفتند و فرمودند: «ما هذا؛ چه خبر است که جمع شدهاید؟ قضیه چیست؟» گفتند: «علّامةٌ؛ این مرد علامه است!» حضرت فرمودند: «و ما العلّامةُ؛ علاّمه چیست؟» گفتند: «این مرد به اجداد و انساب و نسبتها و فامیلهای عرب عالم و وارد است، که چه کسی پسر کیست؟» حضرت فرمودند: «علم عبارت است از علم به اعتقادات و یا علم به احکام و فروع!» یعنی علم به دین و مبدأ و معاد. «و ما خلاهنّ فهو فضل؛ و بقیّه همه زیادی و غیر قابل توجه است!»3و4
کیفیت استغفار ملائکه برای اهلعلم
و یا اینکه در روایتی داریم که حضرت میفرمایند:
إنَّ المَلائِکَةَ لَتَضَعُ أجنِحَتَها لِطالِبِ العِلم؛
ملائکه بالهای خود را برای طالبان علم میگسترانند.
و عجیب اینجا است که حضرت در تتمۀ روایت میفرمایند:
و إنَّهُ یَدعُو [یَستَغفِرُ] لِطالِبِ العِلمِ مَن فی السَّماءِ و مَن فی الأرضِ حَتَّی الحوتِ فی البَحر؛5
تمام افراد و موجودات در آسمان و زمین ـ حتی ماهیهای در دریا ـ برای طلاب علم دعا میکنند و موفقیت آنها را از خدا میخواهند.
- .نهج البلاغة (صبحی صالح)، ص 496؛ الغارات، ج 1، ص 151، با قدری اختلاف.
- . معالم الأصول (با حواشی سلطان العلماء)، ص 16 ـ 33.
- . معالم الأصول، ص 29؛ الکافی، ج 1، ص 32:
«محمّدُ بن الحسنِ و علىُّ بنُ محمّدٍ عن سهلِ بن زيادٍ، عَن محمّدِ بن عيسَى، عَن عُبَيدِ اللَهِ بن عبدِ اللَهِ الدِّهقانِ، عَن دُرُستَ الواسِطِىِّ، عَن إبراهِيمَ بنِ عبدِالحَميدِ، عَن أبِىالحسنِ موسَى عليه السّلام، قال: دَخَلَ رَسولُ اللَهِ صلّى الله عليه و آله و سلّم المَسجِدَ، فإذا جَماعَةٌ قَد أطافوا بِرَجُلٍ فَقال: ”ما هَذا؟“ فَقِيلَ: عَلّامَةٌ! فَقال: ”و ما العَلّامَةُ؟“ فَقالوا لَهُ: أعلَمُ النّاسِ بِأنسابِ العَرَبِ و وَقائِعِها و أيّامِ الجاهِلِيَّةِ و الأشعارِ العَرَبِيَّةِ. قال: "فَقال النَّبِىُّ صلّى الله عليه و آله و سلّم: ”ذاكَ عِلمٌ لا يضُرُّ مَن جَهِلَه و لا ينفَعُ مَن عَلِمَهُ.“ ثُمَّ قال النَّبِىُّ صلّى الله عليه و آله و سلّم: ”إنَّما العِلمُ ثَلاثَةٌ: آيَةٌ مُحكَمَةٌ أو فَرِيضَةٌ عادِلَةٌ أو سُنَّةٌ قائِمَةٌ و ما خَلاهُنَّ فَهوَ فَضلٌ.“»
ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج 2، ص 238:
ترجمه: «رسول خدا داخل مسجد شدند و دیدند گروهى از مردم گرداگرد مردى را گرفته، به دور او اجتماع کردهاند. حضرت فرمودند: ”این چیست؟!“ گفتند: علامه است! حضرت فرمودند: ”علامه چیست؟“ گفتند: داناترین مردم است به انساب عرب و تاریخ و وقایع آنها و جریاناتى که در عصر جاهلیت واقع شده است، و به اشعار عرب. حضرت موسى بن جعفر علیهماالسّلام فرمودند: در این حال رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: ”این علمى است که با ندانستن آن کسى را ضررى نمىرسد، و با دانستن آن کسى را منفعتى عائد نخواهد شد.“ سپس رسول خدا فرمودند: ”علم منحصر در سه چیز است: آیۀ محکم، و یا فریضۀ عادله، و یا سنّت قائمه؛ و غیر از این سه چیز، هرچه باشد زیادى است.“» - . جهت اطلاع بیشتر پیرامون این روایت، رجوع شود به ولایت فقیه در حکومت اسلام ج 2، ص 237 _ 243.
- . معالم الأصول، ص 17؛ الکافی، ج 1، ص 34.

