اهمیت تحصیل علوم دینی

و الآن هم این مسئله به همین کیفیت ادامه دارد و حتی می‌توانم بگویم این قضیّه از زمان سابق هم بسیار بدتر شده است. البتّه این مسئله علل و عوامل متعدّدی دارد که نیازی به تذکّر به آنها نیست. علیٰ‌کلّ‌حال این یک نوع بازگرد و بازگشت اسفناکی است نسبت به ارزش‌ها و نسبت به مقدّسات!

جایگاه طلاب علوم دینی در روایات

این مسئله در حالی است که در روایتی از رسول خدا صلّی الله علیه و آله داریم:

ملائکه بال‌های خود را برای طالبان علم می‌گسترانند و طالبان علم بر بال ملائکه می‌نشینند.¹

یا اینکه:

در مجالسی که علوم اهل‌بیت در آن مجالس مورد توجّه قرار بگیرد، ملائکه بر آن مجلس طواف می‌کنند و طوف می‌کنند.²

یا:

تمام موجودات «حتّى الحِیتان فِی البَحر؛ حتی ماهی‌های در دریا» برای طالبان علم و کسانی که به‌دنبال علوم اهل‌بیت می‌روند دعا و طلب خیر می‌کنند.³

این مسائل شوخی نیست! نگوییم ماهی در دریای کارائیب چه ارتباطی دارد با طلبه‌ای که در این اطاق درس می‌خواند؟! اگر مسئلۀ عالم مثال و برزخ برای ما روشن بشود، متوجّه می‌شویم که دیگر ماهی در دریای کارائیب با شخصی که در کنار ما نشسته است هر دو به یک اندازه با ما ارتباط دارند و نزدیکی آنها با ما به یک اندازه است.

اینها مطالبی است که ما از زبان ائمّه و بزرگان می‌شنویم؛ ولی الآن این‌طور نیست و اگر یک نفر طلبه بشود اصلاً اسم او را نمی‌خواهند در فامیل بیاورند! می‌گویند: «فلانی طلبه شده است؟! وای! عجب! چطور؟! مگر جایی رد شده است؟! یا کم آورده است؟! یا از خانه بیرونش کرده‌اند؟! یا خلاصه، پدر و مادر نان او را نداشتند؟!» و از این مسائل!

اما اگر من‌باب‌مثال یکی در رشتۀ پزشکی قبول شود، دیگر از دو فرسخی فریاد تشویق و ترغیب و این مسائل هست! و ما متأسّفانه اینها را از زبان خودی‌ها می‌شنویم! حال کاری به اجانب و[دیگران] نداریم؛ یعنی این فرهنگ منحطّ در میان ما رسوخ کرده است!