مرتب سازی:
اهمّیت مسئلۀ یقین در سیر و سلوک إلیالله
5اهمیت یقین به مسیر در دیدگاه قرآن و اولیای الهی
این مسئله مهم است که این قضیّه بسیار بسیار در آیات و روایات مورد توجه قرار گرفته است و بزرگان نیز در طول حیات پر برکت خود، دائماً به این مسئله توجه میدادند که به اینطرف و آنطرف نگاه نکنید؛ به اینکه چرا این آقا الآن در فلانجا است، نگاه نکنید؛ به اینکه الآن در فلان موقعیت قرار دارد، نگاه نکنید؛ به اینکه چرا این آقا در آنجا رفته است و چرا الآن آنجا است، نگاه نکنید؛ به خود نگاه کن قبل از آنکه به دیگران بیندیشی. اوّل به اعتقاد و باور خود توجه کن پیش از آنکه اعتقاد و باورهای دیگران را بخواهی به حساب در بیاوری. ببین نسبت به اعتقاد خود چقدر پایبندی و چقدر آن اعتقاد را از ناخالصی بهدر آوردهای و چقدر نسبت به مبانی بزرگان توجه کردهای و چقدر نسبت به راه حق که در پیش پای تو گذاشته بشود، پایبندی. این مسئله است. اینکه فرض بکنید این الآن در اینجا است، آن اینجا است، چرا این قضیّه اتفاق افتاد، چرا فلانجا اینطور شد، الآن گروه بسیاری بهدنبال فلان جریان میروند، الآن بسیاری از علما در فلان قضیّه آن کار را میکنند، هیچکدام از اینها نمیتواند ملاک برای وثاقت و ملاک برای اعتبار باشد. نگاه کن ببین آن راهی را که انتخاب کردهای آیا نسبت به آن راه شک و شبهه نداری؟ نسبت به آن اعتقادت با اطمینان حرکت میکنی یا نه؟ اگر با اطمینان حرکت کنی، راه را میروی. و اگر بدون اطمینان حرکت کنی و به این و آن نگاه کنی، به شخصیت افراد بخواهی توجه کنی، به موقیعت افراد بخواهی توجه کنی، گرچه مسیرت صحیح هم باشد، قدم از قدم بر نمیداری؛ چون با شک و با شبهه است، راه با شبهه است، مسیر مسیری است که با شبهه است.
اینجا است که ما میبینیم بزرگان همیشه در طول حیات خود روی این قضیّه توجه میکردند. بنده کم قضیّهای مانند این قضیّه سراغ دارم که در زمان مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ ایشان مورد توجه قرار میدادند. در مجالس خود، خصوصی و یا عمومی، در صحبتهایی که میکردند همیشه به این نکته تذکر میدادند که ببین راهی که داری خودت میروی، این راه از چه مرحلهای از اتقان و یقین و صفا و بیغل و غشیِ دل برخوردار است. به بقیّه نگاه نکن. بالاتر از این، به رفیقت هم نباید نگاه بکنی که آیا این الآن راهش صحیح است یا نه! به رفیقت چهکار داری؟! به کسی که همراه تو در مجالس شرکت میکند چهکار داری؟! به کسی که اینطرف و آنطرف [است چهکار داری]؟! هر کسی پروندۀ خودش را دارد، هر کسی حساب و کتاب خودش را دارد و هر کسی بهدنبال راه و روش خود است.