حقیقت توحید و راه رسیدن به آن
8ماه مبارک رمضان همچنین خصّوصیّتی دارد. با روزهای که صائمین در ماه میگیرند و تحمل گرسنگی که مینمایند، خود را از تعلّق خارج میکنند، توجّه نفس را به بدن قطع میکنند و کمرنگ میکنند و بهواسطۀ این قطع و کمرنگ شدن، به آن طرف که جنبۀ توحید و تجرّد است اضافه میشود. این خصوصّیت ماه مبارک است.
بنابراین بزرگان میفرمایند: سعی کنید که این حال و هوای ماه مبارک را در خود استمرار بدهید؛ اگر قرار بر این است که بتوانید روزه بگیرید، هفتهای دو روز روزه بگیرید. نگذارید یکمرتبه تمام آنچه با او متصّل بودید، قطع بشود و از آن حال و هوا به شرایط و فضای دیگر وارد بشوید که بهطور کلی مناسبت و سنخیّتی بین فضای جدید و بین آنچه بودید، وجود ندارد. این انقطاع از آن فضای قبل، انسان را به ورطۀ سقوط میکشاند، حالاتی را که برای انسان پیدا شده است از بین میبرد، آن مراقبهای را که در ماه مبارک برای انسان بهوجود آمده است نابود میکند و آن توجّه به پروردگار و قطع تعلّق از ما سویاللَه را از بین میبرد. سعی کنیم این جنبهای را که در خود مشاهده میکنیم، دائماً در طول شبانهروز متذکّر بشویم، در خود یادآوری کنیم، حدیث نفس به خود داشته باشیم و خود را از آن فضا خارج نسازیم. این ثمرهای است که ما میتوانیم از ماه مبارک داشته باشیم.
حثیت عالم وجود بر چه پایهای است؟
آیۀ قرآن که در مطلع سخن قرائت شد، میفرماید: ﴿يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٞ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥٓ﴾؛ آیه، آیۀ بسیار عجیبی است و این نکته را تذکّر میدهد و خدای متعال در اینجا میفرماید: مردم، یک مثال برای شما بزنم، در این مثال تو خود حدیث مفصّل بخوان از این مجمل که در این آیه چه نهفته است و پروردگار در اینجا چگونه جنبۀ توحید را بیان کرده است؟ آیه میفرماید: ﴿ٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥٓ﴾؛ «نسبت به این مسئله خوب گوش بدهید!» خدا میتوانست بگوید: ضُرِبَ لِلنّاسِ مثلٌ کذا و کذا. [اما آنطور فرمود]؛ یعنی توجّه کنید، به نظام تکوین توجّه کنید، به آن نظامیکه شما جزء و ذرهّای از آن نظام هستید توجّه کنید، به جنبۀ خالقیّت و مخلوقّیت توجّه کنید، به جنبۀ آمریت و مأموریت توجّه کنید! ضُرِبَ للنّاس؛ یک مثل برای شما میزنم، شما خود بدانید که با وجود تمثّل این مسئله و تصوّر این قضیّه، در این جایگاه چه موقعیّتی دارید و در این عرصه چه میتوانید انجام بدهید.

