غدیر، روز غلبۀ عقل بر احساسات
2أعوذ باللَه من الشّیطان الرّجیم
بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیمِ
ألحمدُ للّهِ ربِّ العالَمین و الصّلاةُ و السّلامُ علیٰ سیّدِنا و نبیِّنا أبیالقاسم محمّدٍ
و علیٰ أهلِ بیته الطّاهرینَ المَعصومینَ المُکرَّمین
و اللَّعنُ علیٰ أعدائِهم أجمعین
لزوم حمد و شکر پروردگار برای وجود روز عید غدیر
﴿يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ بَلِّغۡ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمۡ تَفۡعَلۡ فَمَا بَلَّغۡتَ رِسَالَتَهُۥ وَٱللَهُ يَعۡصِمُكَ مِنَ ٱلنَّاسِ﴾.1
امروز، روز عید غدیر و روز عید ولایت و تمسّک به اهلبیت و ائمّۀ معصومین علیهم السلام است. لذا داریم که مستحب است در امروز وقتی شیعیان بههم میرسند و مصافحه میکنند، بگویند:
«ألحَمدُ لِلَّهِ الّذی جَعَلَنا مِنَ المُتَمَسِّکینَ بِوَلایةِ أمیرِالمؤمنینَ وَ الأئِمّةِ المَعصومینَ علیهم السّلام.»2
پس ما امروز این مسئله را به همه گفتیم و این تکلیف را اداء کردیم!
وجود پیغمبر، بالاترین منّت پروردگار بر بندگان
واقع مسئله هم همین است که باید خدا را شکر کرد بهواسطۀ منّتی که بر ما گذارده است که آن منّت، منّت هدایت و وصول به حریم و مقام معرفت او و وصول به مقام فلاح و رستگاری و سعادت ابدی است. البته این مطلب شکر دارد.
و چنانچه خود پروردگار در قرآن به این مسئله اشاره دارد که: ﴿لَقَدۡ مَنَّ ٱللَهُ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذۡ بَعَثَ فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡ أَنفُسِهِمۡ﴾؛3 «خداوند بر مؤمنین منّت گذارد»، میتوانست بهجای پیغمبر کس دیگری را بفرستد یا پیغمبر را نفرستد. بین حضرت عیسی و رسول خدا پانصد سال فاصله بود، میتوانست این پانصد سال را ششصد سال یا هزار سال کند؛ برای خدا که کاری ندارد. یا بهجای رسول خدا کس دیگری را بفرستد. اینهمه انبیا هستند که دارای مراتب مختلف و درجات گوناگوناند؛ حضرت موسی آمده، حضرت نوح آمده، حضرت عیسی آمده، حضرت إدریس آمده، حضرت یوشَع آمده است. اینها همه انبیا و فرستادگان پروردگار بودند و خدا هم میتوانست در همین سلسله و در ادامۀ این مسیر، یک نفر را در عرض و مانند آنها برای ما بفرستد. خدا که قدرت بر همه چیز دارد؛ اما از همۀ این احتمالات و گزینهها، فردی را برای ما انتخاب کرد و شخصی را برای ما آورد که وقتی او را آورد، گفت: حالا من بر شما منّت گذاشتم! حالا با آوردن این شخص و با رسالت و بعثت این شخص بر شما منّت گذاشتم! پس حالا فهمیدیم اوضاع چه خبر است؟! مفتمفت داریم خودمان را میبازیم و از دست میدهیم! [و گفت]: با آمدن این شخص، من بر شما منّت گذاشتم و برای شما راهی را باز کردم که تا بهحال برای هیچیک از اُمم سالفه باز نکردهام و برای هیچکدام از آنها این مرتبۀ از معرفت را قرار ندادهام و برای هیچکدام از آنها این مرتبۀ از فعلیّت و کمال را قرار ندادهام؛ چنانکه خود رسول اکرم فرمود:
- سوره مائده (٥) آیه ٦٧. امام شناسی، ج ٥، ص ٢٣٤:
«ای رسول ما، تبلیغ کن و برسان به مردم آنچه را که از جانب پروردگارت به تو نازل شده است! و اگر چنین نکنی، رسالت او را تبلیغ نکردهای، و خداوند تو را از مردم حفظ میکند.» - إقبال الأعمال، ج ١، ص ٤٦٤، با قدری اختلاف. امام شناسی، ج ٩، ص ٢٥٥:
«حمد و سپاس مختصّ خداوندی است که ما را از چنگزدگان و درآویختگان به ولایت امیر مؤمنان و امامان طاهرین علیهم السّلام قرار داد!» - سوره آلعمران (٣) آیه ١٦٤. شرح فقراتی از دعای افتتاح، ص ٢٥:
«خدا منّت گذاشت بر مؤمنین که در میان آنها رسولی را برانگیخت (یعنی بدون تقاضای اجر و مزد، رحمت خود را بهواسطۀ فرستادن پیغمبر بر مردم نازل کرد).»
- سوره مائده (٥) آیه ٦٧. امام شناسی، ج ٥، ص ٢٣٤:

