هدف از حضور در مجالس ذکر اهلبیت
6خب ما باید اینطور باشیم! اصلاً چرا ما نباید بر حق باشیم؟! چه کسی این حق را از ما گرفته است؟ چه کسی میتواند این حق را از ما سلب کند که نگذارد به مطلب برسیم؟! مگر کسی میتواند این کار را بکند؟! چه کسی چنین حقّی را دارد که حقّ رسیدن به فهم و ولایتِ علیّ مرتضی را از ما بگیرد؟! چه کسی چنین حقّی دارد؟ چه کسی میتواند این حق را از من بگیرد؟! چرا من نباید در این دنیا به این مطالب برسم؟! چرا نباید حقیقت ولایت امیرالمؤمنین برای من منکشف بشود؟! چرا من نباید بین امام معصوم علیه السلام و بقیه فرق بگذارم؟! چرا من نباید اینطور باشم؟! چرا من نباید بفهمم که بین امام زمان علیه السلام و من و امثال من، از زمین تا عرش خدا فاصله است؟! چرا اینطور است؟! چرا من یکهمچنین حقّی را باید از دست بدهم؟! توجّه میکنید که میخواهم چه عرض کنم؟
چرا من نباید بدانم امام علیه السلام، واسطۀ فیض خدا است و «لا یُقاسُ بِنا أحدٌ!»1 است؟! این عین عبارت امام صادق علیه السلام است که میفرماید: «نمیشود کسی را با ما قیاس کرد و سنجید!» امام صادق که بنده نیستم! چرا این حقّ من نیست که بفهمم امام زمان من کیست و چه خصوصیاتی دارد و با بقیه فرق میکند؛ و حالا که فرق میکند باید حواس و دل و ذهنم بهسمت او برود؟!
پایین آوردن جایگاه امام معصوم علیه السلام، بهواسطۀ قلب و ذهن ناقص و جاهل
ولی ـ نعوذ باللَه ـ ما بر سر امام زمان میزنیم و میگوییم: «چرا بالا بالایی؟! بیا پایین! تو هم مثل ما هستی و فرقی نمیکنی! خب حالا غیبت کردهای، خدا مثل خیلی چیزهای دیگر تو را ظاهر خواهد کرد! مگر ما آن چیزهایی را که در تَه دریا هستند میبینیم؟! خب تو هم یکی از چیزهای غایب! غیبت کردهای، خدا تو را ظاهر خواهد کرد!» یعنی مثل بقیۀ افراد که میآیند و کارهایی انجام میدهند، بر سر امام زمان میزنیم و او را در حدّ خودمان پایینِ پایین میآوریم! برای چه؟ چون ما نقص و عیب داریم! چون ما نفهم هستیم و نمیتوانیم موقعیّت خودمان را ارزیابی کنیم؛ لذا پایمان را از حدّ خودمان جلوتر میگذاریم و بر سر امام زمان میزنیم و او را پایین میآوریم و مثل او میشویم. لذا ضعفهایی را که در کتابها و سخنرانیهای افراد مشاهده میکنید، همه حکایت از ما فیالضّمیر و آن قلب ناقص و ذهن جاهل آنها دارد!
- الإختصاص، ص ١٣.

