مرتب سازی:
غدیر، روز شکوفایی عقل و ظهور حقیقت ولایت
2اعوذ باللَه من الشیطان الرجیم
بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم
و صلّی اللَه علی سیّدنا و نبیّنا أبیالقاسم محمّد و اهلبیته الطاهرین
و اللعنة علی أعدائهم أجمعین إلی یوم الدین
هدف از برگزاری مجالس اهلبیت
آیهای که در خصوص امروز وارد است و مختصّ به امروز است، آیۀ شریفۀ: ﴿ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا﴾1 است. ما امروز را جشن میگیریم و شادی میکنیم و سرور داریم، ولیکن باید بفهمیم برای چه این کار را میکنیم؛ آیا این جشن یک جشن تقلیدی است و فقط صرف اظهار و احیاء شعائر است بدون توجّه به حقیقت و کُنه مطلب؟! البته این چندان نمیتواند منتج و مفید باشد.
مقصود از کلام امام صادق علیه السّلام که میفرمایند: «رَحِمَ اللَهُ مَن أحیا ذِکرَنا»،2 صرف انعقاد یک مجلس و صحبت کردن و شادیکردن یا اظهار تألّم و مصیبت کردن و مصائب اهلبیت را گفتن نیست. مصائب اهلبیت مصائبی بوده است که در ١٤٠٠ سال پیش اتّفاق افتاد و تمام شد. الآن از زمان غیبت کبریٰ ١٢٠٠ سال یا کمتر میگذرد، [اما اینکه] مدام بیاییم و بنشینیم که اهلبیت در آنموقع دچار مصیبت شدند، حالا گذشت دیگر و تمام شد؛ الآن چه باید کرد؟
منظور از اقامۀ ذکر و مجالس سیّدالشّهدا در ایّام عزا چیست؟ آیا فقط همین است که پسر پیغمبری در ١٤٠٠ سال پیش بود و این مصیبتها بر او وارد شد؟! بله وارد شد و تمام شد دیگر؛ حالا دیگر گذشت و مرور زمان بر این مسئله او را زنده نمیکند و آن قضایا را به وجود نمیآورد. هر فاجعهای که در آنموقع انجام شد، انجام شد و دیگر صحبت کردن راجع به آنها چه فایده و نتیجهای دارد؟! یا اینکه در روز غدیر رسول خدا امیرالمؤمنین علیه السّلام را از جانب پروردگار به ولایت و خلافت و حکومت بلافصل و امامت بدون بدیل و بدون نظیر ـ رفقا روی این کلمه خیلی توجّه کنند ـ منصوب کرد. امامت امیرالمؤمنین غیر از شخص رسول خدا و فرزندانش تا یازده تا، بدیل نداشت و تمام شد دیگر!3 الآن آن امامت و آن ولایت فقط و فقط مختصّ حضرت بقیّةاللَه ارواحنا فداه است و آن حکومتِ براساس ولایت و امامت، مختص حضرت بقیّةاللَه است.
- سوره مائده (٥) آیه ٣. امام شناسی، ج ٢، ص ١٧٨:
«امروز من دین شما را کامل نموده و نعمت خود را بر شما تمام کردم و راضی شدم که اسلام دین شما باشد.» - مصادقة الإخوان، ص ٣٤؛ الأمالی، شیخ طوسی، ص ١٣٥. با قدری اختلاف در هر دو مصدر.
ترجمه: «خدا رحمت کند کسی را که ذکر و یاد ما را زنده نگهدارد.» (محقق) - کفایة الأثر، ص ٥٣ ـ ٥٦. امام شناسی، ج ٢، ص ١٨٣:
«در ذخائر العقبی، ص ١٧ از انس بن مالک روایت کرده است که: قال: قال رسولاللَه: ”نحن أهلبیت لا یقاس بنا أحد.“ حضرت رسول فرمودند: ”ما اهلبیتی هستیم که هیچکس با ما قابل قیاس نیست.“
و در ینابیع المودّة، ص ٢٥٣ بعد از نقل این حدیث فرموده است که: احمد بن محمّد کرزری بغدادی گفت که: از احمد بن حنبل سؤال کردم که افضل صحابه که بودند؟ در پاسخ گفت: ”ابوبکر و عمر و عثمان“ و سپس ساکت شد. من گفتم: ای پدر جان، پس علیّ بن أبیطالب کجا رفت؟! قال: ”هو من أهلبیت لا یقاس به هؤلاء؛ علیّ بن أبیطالب از اهلبیتی است که اینها با او قابل مقایسه نیستند!“
و نیز در کنز العمّال، ج ٦، ص ٢١٨ از فردوس الأخبار دیلمی روایت کرده است که قال: ”نحن أهلبیت لا یقاس بنا أحد.“
و همچنین عبیداللَه حنفی در کتاب خود، ارجح المطالب، ص ٣٣٠ از ابنمردویه در کتاب مناقب خود این حدیث را آورده است، و نیز گوید که قال علیّ علیه السّلام علی المنبر: ”نحن اهلبیت رسولاللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم، لا یقاس بنا أحد؛ حضرت علیّ بن أبیطالب بر فراز منبر فرمودند: ماییم اهلبیت رسول خدا که هیچکس با ما قابل مقایسه نیست.“
و در خطبۀ دوّم از نهج البلاغه وارد است که آن حضرت فرمود: ”لا یقاس بآل محمّد صلّی اللَه علیه و آله و سلّم من هذه الأمّة أحدٌ؛ ١ از تمام این امّت هیچکس با آلمحمّد قابل مقایسه نیست.“
و همچنین خوارزمی حنفی با اسناد خود، از رسول خدا روایت کرده است که: انّه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم قال: ”خیر من یمشی علی الأرض بعدی علیّ بن أبیطالب؛ ٢ حضرت رسولاللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فرمودند: بهترین کسی که بعد از من بر روی زمین راه برود، علیّ بن أبیطالب است.“»
١). «نهج البلاغه» ج ١ ص ٣٠.
٢). «مناقب خوارزمی» ص ٦٣.
- سوره مائده (٥) آیه ٣. امام شناسی، ج ٢، ص ١٧٨: