حقیقت خیر و شر و نسبیت آن
5وحدت تجلّی و ظهور پروردگار
یک ظهور شد به صورت انسان، یک ظهور شد به صورت پلنگ. انسان میگوید: خدایا! پلنگ را چرا خلق کردی؟! پلنگ میگوید: خدایا! انسان را چرا خلق کردی؟! انسان میگوید که: این پلنگ موجودی است که میآید مرا میدرد، چه میکند، چه میکند، بچّههای ما را می خورد، میبرد، برای ما زندگی نمیگذارد؛ او میگوید: ای خدا! این انسان را چرا خلق کردی؟! این انسانی که از همۀ موجودات، شرورتر و بدجنستر و نقشهکشتر است؛ میرود در خانهاش مینشیند و از پشت شیشه با آن تفنگ میزند در لانۀ من و آشیانۀ من و... ! مثلاً من رفتهام وسط کوه و جایی در غاری پیدا کردهام، بچّهای درست کردهام، امّا ما از دست این انسانِ دوپا راحت نیستیم!
تمام این حیوانات ـ شیر و پلنگ و... ـ نمیدانید در این بیابان از دست انسان چه غصّههایی دارند! و میگویند: شرورترین موجودات، این انسان است! چون ما به هر حیوانی که برخورد میکنیم، با او پنجه نرم میکنیم، یا او ما را میخورد یا ما او را میخوریم؛ ولی انسان، نه! میرود خودش پشت هفتاد تا حجاب قایم میشود، آنوقت با تیر و... میزند؛ ما بچّه میآوریم، بچههایمان را از بین میبرد، خودمان را میکشد، نَرمان را میکشد، ماده را میکشد؛ ما در بیابان داریم زندگی میکنیم، چه گناهی کردیم که به دست این شرورترین افراد انسان مبتلا شدهایم؟!
و لذا وقتی انسان را خلق کرد، ملائکه گفتند که: ﴿أَتَجۡعَلُ فِيهَا مَن يُفۡسِدُ فِيهَا وَيَسۡفِكُ ٱلدِّمَآءَ﴾؛1 اصلاً این انسان، مُفسد فیالأرض است و سفّاک است، خونریز است، هم خون خودش را میریزد و هم خون بقیّۀ موجودات را میریزد! از این خلقت، تعجّب کردند!
کمال تامّ همۀ موجودات در ماهیّت و هویّت خود
حالا خدا به اینها چه جواب درست و حسابی بدهد؟ خدا به پلنگ میگوید و به انسان میگوید: هم تو موجود خوبی هستی و هم انسان؛ تو موجودی هستی به تمام معنا در ماهیّت و هویّتِ خودت کامل!2 یک حیوانی هستی که مبدأ داری، منتها داری، توالد داری، تناسل داری، عشق داری، قوّۀ غاذیّه داری، قوّۀ نامیّه داری، قوّۀ دافعه داری، غریزه داری، هوش داری و مبدأ و منتها داری و سیر داری برای اینکه از مبدأ به سوی منتها حرکت کنی! و در دنیا هم برایت یک تکلیفی براساس همان خلقت اوّلیه معیّن شده است: ﴿وَأَوۡحَىٰ رَبُّكَ إِلَى ٱلنَّحۡلِ أَنِ ٱتَّخِذِي مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا وَمِنَ ٱلشَّجَرِ وَمِمَّا يَعۡرِشُونَ﴾.3
- سوره بقره (٢) آیه ٣٠. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٣٣٢:
«فرشتگان گفتند: آیا تو قرار میدهی در زمین، کسی را که در آن فساد کند و خونها را بریزد؟!» - جهت اطّلاع بیشتر پیرامون تمام بودن خلقت و نظام احسن، و تفسیر آیه شریفه ﴿ٱلَّذِيٓ أَحۡسَنَ كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ﴾ رجوع شود به الله شناسی، ج ٣، ص ٨٨ ـ ١٥٩؛ اشراق هیاکل النّور، ص ٣٢٢؛ اسرار الحکم، ص ١٣٣؛ مرآت الأکوان، ص ٦٦١؛ التعلیقات، ص ١٥٧.
- سوره نحل (١٦) آیه ٦٨. نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٧١:
«و پروردگارت به زنبور عسل وحی کرد که: از کوهها و از درخت و از سقفهای بلندی که مردم بنا میکنند، برای خودتان خانه و لانه (کندو) درست کنید.»
- سوره بقره (٢) آیه ٣٠. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٣٣٢:

