مرتب سازی:
کیفیت تکلیف موجودات
8حکایت سبک شمردن نماز از جانب عالمی معروف
ما در مجلس عقدی بودیم که متعلق به یکی از مُعَنوَنین و معاریف و علمای مهم طهران بود. [وقتی] موقع نماز مغرب و عشا میشود؛ بعضی از رفقا و دوستان میروند و نمازشان را میخوانند و دوباره به مجلس برمیگردند. وقتی به مجلس میآیند، با اعتراض [صاحب مجلس] مواجه میشوند! قضیه به آنجا رسیده است که ایشان نماز اول وقت را ـ که اینقدر اهمیت دارد ـ نهتنها خودشان نمیخوانند، بلکه اعتراض میکنند: «چرا شما بهاندازۀ یک ربع [ساعت] رفتید؟! این مهمانها که از راه دور میآیند باید پذیرایی شوند!»
خب آقا چه اشکالی دارد خودت به این جمعیت اعلام کنی: «موقع نماز مغرب است، هرکس میخواهد نماز را بخواند، بعداً دوباره سر جایمان برمیگردیم»؟! اینقدر انسان کمجنبه و ضعیف الإراده؟! اینقدر انسان دستخوش احساس و هویٰ؟!
اینها همهاش بهخاطر این جهت است که اهمیت قضیه از بین رفته و فقط مسئله بهصورت گذرانِ تکلیف عادیِ بریءالذمّهکُنی درآمده که اصلاً هیچ قضیه و مطلبی ماورای این مسائل عادی وجود ندارد؛ فقط مسئله عبارت از این است که دو رکعت نماز بخوانیم!
آنوقت همین آقایی که اعتراض میکند «مهمان آمده و باید پذیرایی شود»، نقل میکنند نمازش داشت قضا میشد و او داشت فیلم تماشا میکرد! آیا دیگر این[جا] هم برایت مهمان آمده و میخواهی از او پذیرایی کنی؟! آخر از این بالا پریدن و تماشا کردن این صُوَر به تو چه میدهند؟! اگر پیغمبر در این زمان بود، مانند کار تو را انجام میداد؟! اگر امام صادق در این زمان بود، این عملی که تو انجام میدهی انجام میداد و این فیلمها را تماشا میکرد؟! نمازش قضا شود که فیلم تماشا کند، زن تماشا کند، فوتبال تماشا کند؟! اینقدر انسان از قضیه و واقعیت دور شود که کار به اینجا برسد! آن هم چه کسی؟! نه افراد عوام!
سبک شمردن دستورات دین، علت سقوط در آتش جهنم