اوامر تشریعی و تکوینی الهی

استحباب تداوم پوشش احرام بین اعمال عمره و حج

درحالتی‌که مستحب است انسان بین عمره و حج از احرام بیرون نیاید.¹ آقا² همیشه وقتی به مکه مشرف می‌شوند، بین عمره و حج اصلاً از احرام بیرون نمی‌آیند. [ایشان] تا حالا چهارپنج سفر رفته‌اند؛ یک سفرش را خودم دیدم و [رویۀ ایشان] همین‌طور است. یعنی انسان از آن احرام که یک عقدِ نفْسی است بیرون می‌آید، ولی مستحب است لباس احرام را به تن داشته باشد. [ولی] این قضیه آن‌قدر غیرمأنوس است که خیلی از روحانیون تعجب می‌کنند! می‌گویند: «چرا از احرام بیرون نمی‌آیید؟! مگر اعمال را انجام نداده‌اید؟!»

خلاصه، این بنده‌خدا [آقا شیخ صدرای اراکی] را مجبور کردند بیاید آنها را ببرد و طواف را انجام دهند و سعی کنند و بعد هم تقصیر کنند. خلاصه خیلی [اذیت شده بود].

آمده بود پیش پدر ما [و] شِکوِه و گلایه می‌کرد؛ می‌گفت: «آقا، من چه غلطی کرده‌ام که آمده‌ام برای رضای خدا روحانی شده‌ام!» و آن بنده‌خدا هم قصدش قصد قربت بود؛ یعنی از میان افرادی که من سراغ دارم روحانی کاروان شده‌اند، این یکی را که می‌دانم قصد قربت داشته است؛ بقیه هم ان‌شاءالله که مأجور هستند. آن‌وقت این پیرمرد با آن کیفیت رفته بود و اینها را برده بود و از احرام بیرون آورده بود.

خب اگر شخصی بخواهد با این کیفیت حج انجام دهد، واقعاً مرضیِّ خدا و مقبول است؟ اگر فرض کنید الآن اعلام کنند حجّاجی که از ایران می‌خواهند به مکه بروند، کسی با خودش [از آنجا] حتی یک دستمال هم نمی‌تواند بیاورد، چند نفر می‌روند؟! بگذریم!

واجب بودن امر به معروف و نهی از منکر به استناد قرآن و روایات

[علی‌کل‌حال] اگر کسی اعتراض کند: «این اعمالی که شما دارید مرتکب می‌شوید، حرام است؛ چرا مرتکب می‌شوید؟» [و] او بگوید: «من شاکلۀ خاص به خودم [را] دارم و تکلیف من اقتضا می‌کند!»، وظیفۀ ما چیست؟ [قرآن می‌فرماید:]

﴿وَلۡتَكُن مِّنكُمۡ أُمَّةٞ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلۡخَيۡرِ وَيَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ﴾.³