جایگاه خاص وجودی همه موجودات و ارتباط آنها با خداوند

أعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ الله الرّحمٰنِ الرّحیم

الحَمدُ لِلهِ ربِّ العالَمین بارئِ الخَلائقِ أجمعین

ثُمَّ الصلاةُ و السّلامُ عَلیٰ سیِّدِنا و نَبیِّنا

و حبیبِ قُلوبِنا و طَبیبِ نُفوسِنا أبی القاسِمِ المُصطَفیٰ محمد

و علیٰ أهلِ بیته الطّاهرینَ المعصومینَ المُکرَّمین

و اللَّعنَة علیٰ أعدائِهِم أجمَعین إلیٰ قیامِ یومِ الدّین

قالَ اللهُ فی کتابِه:

﴿إِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلٰٓئِكَةِ إِنِّي خٰلِقُۢ بَشَرٗا مِّن طِينٖ * فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سٰجِدِينَ﴾.¹

ایّام محرم متعلّق به سیدالشهدا علیه السلام است؛ برای رفع گرفتاری از شیعیان امیرالمؤمنین علیه السّلام و تعجیل در فرج حضرت [امام زمان علیه السّلام] صلواتی ختم کنید.

وجود شعور در تمامی موجودات

دیروز² عرض شد: تمام موجودات اعم از حَیَوان و غیرحَیَوان، و حَیَوانِ به معنای اعم (اعم از مادی و مجرّد) موجودات عِلوی و مجردات و سفلی مثل جنبندگان و همین‌طور بقیّۀ از موجودات و جمادات، همه در تأثیر خود دارای شعور هستند و در فعل و انفعالات از مقام ربوبی مدد می‌گیرند؛ [ولی] ما آنها را ساکن و غیرمتحرک می‌بینیم و تأثیراتی را که از آنها به وجود می‌آید، ناشی از مقتضای طبع آنها می‌پنداریم؛ ولی این‌طور نیست!

عرض شد اگر دارویی مصرف کنید و این دارو تأثیر مطلوب بگذارد، دارای شعور است و مقتضای طبع آن دارو نیست. اگر موجودی به نام میکروب و امثال میکروب وارد بدن ما شود و موجبِ ایذاءِ ما گردد و صحت ما را مُعْتَل کند، آن میکروب دارای شعور است و با  توجه  به مأموریت [خود] این کار را انجام می‌دهد؛ ما نمی‌فهمیم؛ ولی این‌طور است!

چرا انسان شعورِ موجودات را درک نمی‌کند

تمام اشیائی که در عالم هستند دارای علم و بینش و ادراک‌اند، فهم دارند ﴿وَلٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ﴾؛³ ما فهم ادارک آنها را نمی‌کنیم،(همان‌طوری که دیروز بیان کردیم) چون وسیله و آلتِ برای ادراک در ما منتفی است، نمی‌توانیم بفهمیم. گوش ما وسیله است برای شنیدن امواجی که مطابقت با این آلت و واسطه دارد؛ غیر  از اینها را نمی‌فهمیم! الآن در این اطاق، امواجِ بسیار و می‌توانیم بگوییم که لامتناهی وجود دارد؛ [مانند] امواج رادیویی و تلویزیونی، امواج با طول موج کوتاه و بلند وجود دارد. تمام اینها هست؛ نه چشم ما می‌بیند، نه گوش ما می‌شنود و نه بدن ما احساس می‌کند؛ هیچ‌کدام! برای شنیدن آن امواج، احتیاج به دستگاه مُبدِّله داریم تا آن را تبدیل به موجی کند که با گوش ما سازگاری داشته باشد. [اگر این دستگاه] نباشد، نمی‌شنویم. همین‌طور [فهم] نواها، آوازها، صداها، تصویرها، ادراک‌ها و شعورهای تمام موجودات احتیاج به وسیله دارد؛ [چون] آن وسیله در اختیار ما نیست، نمی‌فهمیم! ولی این وسیله در اختیار دیگران است، می‌گویند: «هست!» بنا بر اصطلاح اهل فن، یکی از مقدمات برهان در قضایا را مسائل اولیّه و مشاهدات و تجربیات و امثال‌ذلک تشکیل می‌دهند.