مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

 خطا می‌كنیم، ایرادی هم ندارد، مثل سایر افراد. خدا می‌خواست ما را مثل امام خلق كند! حالا كه نكرده خب ما اشتباه می‌كنیم! می‌خواستی ما را معصوم خلق كنی، حالا خودت باید چشم بپوشانی و چشمت را ببندی و خدا چشمش را می‌بندد، همین‌قدر عناد نداشته باشیم، همین‌قدر در مقابل خدا نایستیم خیلی این قضیه مهم است.

 من چون دیگر با رفقا و با دوستان مطلب نداریم جسارت ما را بپذیرید، اگر به خودمان نگاه كنیم می‌توانیم به دست بیاوریم، ما می‌ایستیم در مقابل او و سرمان را لای برف می‌كنیم و رد می‌شویم یا اینكه واقعا اشتباه می‌كنیم؟ اشتباه اشكالی ندارد، هیچ مسئله‌ای نیست خدا هم می‌بخشد حتی نیاز به توبه هم ندارد. همین‌قدر كه ببینیم اشتباه كردیم و همین‌كه گفتیم ای‌داد یعنی توبه، ای‌وای خدایا اشتباه كردیم همین توبه است. دیگر نیازی به نماز و غسل و این تشكیلات ندارد، خدا هم خیلی خدای خوبی است! الحمدلله كه خدای خوبی داریم! اگر قرار بود خدا بیاید و از ما حسابرسی بكند كه خیلی كارمان زار بود، خدامان خیلی خوب خدایی است از ناحیه او خاطرمان جمع است. ولی یك چیز از ما خواسته، اشتاه می‌كنی بكن، خطا می‌كنی بكن، لغزش پیدا می‌كنی بكن، طبیعی است اشكالی ندارد خودم این‌طوری خلقت كردم، خودم این‌طوری [خواستم‌]، تا اینكه به مراتب بالا و اینها كه مسئله فرق می‌كند؛ ولی در مقابل من نایست، در مقابل حق نایست، در مقابل مطلبی را كه می‌فهمی نایست، مقاومت نكن، مقابله نكن. خلاصهاین آن چیزی است كه خدا اینجا نمی‌تواند از این مسائل رد بشود.

 خب ما هم می‌بینیم ما هم مشاهده می‌كنیم، واقعا یك نفر دارد یك مطلبی رااشتباهمی‌گوید یا می‌داند و دارد می‌گوید. آدم وقتی یك چیزی را می‌خواند، آدم وقتی یك چیزی را می‌شنود، آدم وقتی به یك چیزی توجه می‌كند، كاملا می‌فهمد این نویسنده نویسنده‌ای است خاطی و اشتباه می‌كند یا دارد عناد به خرج می‌دهد. چون در این موقعیت قرار گرفته می‌گوید تا جایی كه جا دارد می‌آیم اشكال می‌تراشم، تا جایی كه جا دارد می‌آیم مطلب را جور دیگری نشان می‌دهم، اینها چیزهایی است كه خدا نمی‌گذرد، اینها را نمی‌گذرد. والا اشتباه كرد، انسان اشتباه می‌كند مسئله‌ای هم نیست و مطلبی هم نیست و گاهی از اوقات همین اشتباه برای انسان نعمت است، آدم وقتی اشتباه می‌كند عجب پس من اشتباه می‌كنم! بفهمم كی هستم، یك وقت مطلب را اشتباه نگیرم، یك وقت در جایی كه جای من نیست پا نگذارم. این اشتباهات همه نعمت‌هایی است كه خدا برای انسان پیش می‌آورد می‌گوید ببین تو اشتباه می‌كنی، تو خطا می‌كنی، بسیار خب می‌گوییم خدایا اشتباه كردیم ببخش او هم می‌گوید باشد می‌بخشیم كاری نداریم بخشیدن كه خیلی مهم نیست بر می‌داریم می‌بخشیم، توجه فرمودید؟