در حال بارگذاری... ...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

18040
نسخه عربی

مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

5
  •  صفاتو با این مرتبه وجودی در این زمان و در این مكان و در این موقعیت با توجه به این شرایط، باید پا به عرصه وجود بگذارد و می‌گذارد. پس هر كدام از ما با حساب و كتاب آمدیم، و هر كدام از ما پرونده خاص به خودش را دارد و هر كدام از ما حال خاص به خودش را دارد و به دیگری ارتباط ندارد.

  •  دیشب خدمت رفقا در آن جلسه‌ای كه بودیم عرض كردم و در اینجا هم برای دوستان تكرار می‌كنم، مهمترین مسئله‌ای كه مرحوم آقا در تمام ایام عمرشان به دوستان تذكر می‌دادند این بود كه فقط خودتان را بپایید، فقط مواظب خودتان باشید. اولین جمله‌ای كه مرحوم آقا به بنده فرمودند به عنوان جمله سلوكی ...، در آن موقع سنم هفده سال بود، مرحوم آقای حداد در آن سفر كربلا كه در روح مجرد هم ایشان یاد كردند در آن سفر به من فرمودند: دستورات شما را پدرت بعد از آمدن به ایران به تو می‌گوید. ما وقتی كه آمدیم به ایران چند روز كه گذشت مرحوم آقا من را صدا كردند بالا و رفتم [خدمت ایشان و] فرمودند: كه آقای حداد یك همچنین مطلبی را گفتند و خلاصه من باید به شما یك مطالبی را بگویم.

  •  اولین جمله‌ای سلوكی كه به من گفتند این بود كه آقا سید محسن فقط خودت را بپا و به این طرف و آن طرف نگاه نكن! حتی تاكیدشان این بود كه نه به برادرت نگاه كن، نه به عمویت نگاه كن، نه به همسایه‌ات نگاه كن و نه به رفیقت نگاه كن، فقط به خودت نگاه كن و موقعیت خودت را در نظر بگیر و تكلیفی كه متوجه خود توست، این تكلیف را در نظر داشته باش. این اولین جمله‌ای بود كه ایشان به من فرمودند و بعد یك دستوراتی را دادند و مطالبی كه خب در این مدت ایشان می‌فرمودند. آخرین جمله‌ای كه ایشان در زمان حیاتشانبه من فرمودند هم همین بود، یعنی جمله اول با جمله آخر یكی بود. آخرین جمله‌ای كه به من فرمودند كه من دیگر توفیق زیارت ایشان را پیدا نكردم تا دو ماه بعد و آن شب كه كسالت پیش آمد و ما رفتیم مشهد و دیگر فردایش به رحمت خدا رفتند. در آن جلسه آخری كه خدمت ایشان رسیدمو دو ماه قبل از فوت ایشان بود و یك مطالب مهمی به بنده فرمودند و آخرین حرف این بود كه: فلانی فقط خودت را بپا و فقط به خودت نگاه كن و نگذار كه افراد تو را این‌طرف و آن‌طرف ببرند و تو را مانند شمعِ در مجلس، از این سو به آن سو بكشانند و در اینجا عمر تو بر باد رفته و فرصت تو از دست رفته، ببین كه خدا برای تو چه تكلیفی را تقدیر كرده به همان عمل كن و به كسی دیگری نگاه نكن.