مرتب سازی:
أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان
1أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم
وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ
به مناسبت اتمام ماه مبارك رمضان و ورود در ماه شوال و سایر اشهر، مناسب دیدم كه خدمت رفقا و دوستان نسبت به مسئله مراقبه و رعایت موازین، چند كلمهای صحبت كنم و اهمیت این قضیه را با اینكه خود رفقا اهل مطالعه و اهل درك و معرفت نسبت به این مطلب هستند و رعایتِ لازم را در این زمینه در جهات مختلف تبعا انجام میدهند ولی علی كل حال به واسطه حساسیت مطلب و از دست نرفتن یافتههایی كه در این ماه مبارك نصیب بندگان خدا شده، بنده هم یك چند كلمهای آنچه را كه از بزرگان شنیدهام و در تجربه با مصاحبت آنها به دست آوردم، خدمت دوستان عرض میكنم.
بزرگان نسبت به مسئله مراقبه خیلی توجه و اهتمام داشتند و برعكس آنچه كه در بعضی از جاها شاید به گوشتان رسیده كه سیر و سلوك عبارت است از پرداختن به اذكار یا بیداری شب، قرائت نماز شب و اتصال به یك سلسله خاص و یك گروه مشخص و یك مكتب معین، چطور اینكه بعضی نسبت به این مسئله خیلی حساسیت به خرج میدهند و وقتی كه سوال میشود از راه، اول چیزی كه میپرسند این است كه سلسله شما چیست؟ مكتب شما به چه شخصی منتهی میشود؟ نحوه اتصال این مكتب به بزرگان و به اولیاء دین به چه كیفیت هست؟ برخلاف این مسئله، راه خدا نیاز به سلسله و مكتب خاص ندارد، نمیدانم رفقا و دوستان آن صحبتهای حقیر را ظاهرا یكی دو ماه پیش بود در قزوین خدمت دوستان عرض كردم، نمیدانم به سمعشان رسیده یا نه؟ در آنجا مفصل صحبت كردم كه این مسئله داشتن سلسله و انتحال به یك فرد خاص، اینها اصلا موضوعیت ندارد بلكه اینها ساخته و پرداخته ذهنیات و تخیلات و توهمات عدهای خاص است كه به واسطه تهی بودن دست، خواستند كه با تظاهر به این مسئله برای خود دستمایهای به دست بیاورند.