حقیقت معنای عزت و مراتب آن

 می‌فرماید (وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ) این ها نمی‌دانند كه عزت مال خداست، عزت و بزرگی و مناعت اختصاص به پروردگار دارد و برای رسولش و برای مؤمنین در سلسله طولیه، یعنی از ناحیه پروردگار كه در جای‌جای قرآن به تعبیر هوالعزیز، هوالحكیم العزیز، هوالعزیز، فان العزی لله جمیعا، به طُرُق مختلف این معنای عزت را خداوند در قرآن برای مردم توصیف كرده است.

 عزیز به كسی می‌گویند كه هیچ جهت نقصان و ضعفی نداشته باشد كه بخواهد بواسطه آن ضعف خود را به صورت و ظهوری درآورد كه آن ضعف را بپوشاند، این را می‌گویند عزیز، كسی كه در میان دوستانش مورد احترام و توجه هست به او می‌گویند عزیز، كسی كه از نظر ظاهر دارای یك پست و مقامی هست به او می‌گویند عزیز، عزیز به كسی می‌گویند كه جهتی در او وجود دارد كه به واسطه آن جهت در خود احساس كمی و خلاء نمی‌كند حالا یا این عزت عزت ظاهری باشد مثل این كه فرض كنید یكنفر به یك ریاستی، وزارتی، سلطنتی، حكومتی یا پست و مقامی برسد كه نسبت به همان اداره‌اش، شهرش، مملكت و اقلیمش دارای برتری باشد كه دیگران او را مورد توجه و احترام و كرنش قرار بدهند، اینها عزتهای ظاهری و اعتباری است كه یك روز می‌آید و یك روز می‌رود، دو روزِ دنیا كه ما به این منصب رسیدیم، دیروز كه افراد جواب سلام ما را نمی‌دادند حالا كه پشت این میز و كرسی نشستیم تا كمر هم همان‌ها برای ما خم می‌شوند این مال چی است؟ این مال عزت ظاهری و اعتباری است تا دیروز جواب سلام ما را نمی‌داد ولی حالا كه این موقعیت به دست آمده دو ساعت هم پشت در انتظار می‌نشیند برای این كه پنج دقیقه ملاقات كند.

 این‌ها عزت های اعتباری است یك روز می‌آید و یك روز می‌رود و این عزت خب طبعاً مراتب مختلفی دارد حالا عزت یا بواسطه مال برای انسان حاصل می‌شود یا به واسطه مقام یا به واسطه جهات ظاهری زیبایی و امثال آن برای انسان ظاهر می‌شود یا به واسطه علم ظاهر می‌شود فردی كه عالم است مورد توجه افراد دیگر ممكن است قرار بگیرد.