استقامت و ثبات در راه

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

 از این كه این بار توفیق ما كم بود [و] كثرات و اینها ما را مشغول كرد و دیر خدمت دوستان رسیدیم عذرخواهی می‌كنیم. ان‌شاءاللَه كه خداوند توفیقش را شامل حال ما كند كه بتوانیم به همان وعده‌ای كه دادیم از این به بعد وفا كنیم و دوستان و رفقا نسبت به مطالب و مسائلی كه مورد نظرشان هست، دقایقی در خدمت ایشان باشیم. طبعا همان طوری كه نظر دوستان هست این جلسه صرفا برای رفع شبهات است، در زمینه های مختلف، نسبت به مسائل اجتماعی و همین طور اشكالات اعتقادی و مطالب بنایی و مبنایی در مسائل سلوكی.

 راجع به مسائلی كه به طور كلی باید خدمت رفقا گفته شود و عرض شود به عنوان یك حاكی كه مسائل را از بزرگان در حدّوسع خود تجربه كردیم و مطالبی را كه از آنها شنیدیم خدمت رفقا و دوستان عرض می‌كنیم.

 در جلسه‌دیروز خدمت رفقا عرض كردم كه منطقی‌ترین و عقلانی‌ترین مسیر زندگی و تكامل كه انسان می‌تواند آن مسیر را اتخاذ كند مسیر عرفان است و این مطلب مطلبی نیست كه از یك فرد بی اطلاع نسبت به مسائل مطرح شود، بزرگانِ عرفان، اكثر آنها از علمای ظاهر هم بودند. مرحوم آخوند ملاحسین‌قلی همدانی از بزرگترین شاگردان شیخ انصاری بوده در بحثهای ظاهری، مرحوم سید علی شوشتری كه استاد مرحوم آخوند بوده است ایشان كسی بوده است كه بعد از شیخ انصاری مسند تدریس را شش ماه به عهده گرفت و مرحوم آخوند می‌فرمودند مرحوم صاحب كفایه كه وقتی ایشان شروع كرد به ادامه‌بحثی كه مرحوم شیخ انصاری آن بحث را مطرح می‌كرد، ما دیدیم این دریایی است كه ساحل ندارد. اینها اساتید عرفان بودند. افراد كوچه و بازاری و به قول امروز درویشهای كوچه و بازاری كه معلوم نیست از كدام دسته و طائفه و اینها [هستند] كه نبودند.