مرتب سازی:
اهمیت مساله سکوت و آرامش در مسیر سیر و سلوک
3این مسئله سكوت به عنوان یك دستورالعمل قرار بگیرد بزرگان همیشه به شاگران خود توصیه میكردند حتی الامكان صحبت نكنند حالا غیبت كردن و حرفهای لغو زدن و حرفهای لهو گفتن و مطالب خدای نكرده تهمت و غیبت و نمامّیو از این و آن گفتن كه اصلًا جای خود دارد راجع به این مسئله اصلا صحبت نمیكنیم همین حرفهای عادی حتی بزرگان بعضی از شاگردان خود را توصیه میكردند یا این كه خود شاگردان برای انجام این دستورالعمل در سابق این كار را انجام میدادند، یك ریگی در دهان خودشان میگذاشتند تا این كه هر وقت در جایی میخواهند صحبت كنند و نفس بی اختیار وارد مطلب شود آن ریگی كه در دهانشان هست آنها را متذكر كند و آنها متوقف بشوند و این خیلی اثر دارد اثر عجیبی دارد.
با صحبت كردن آن روح آرام انسان دچار اضطراب میشود. به قول مرحوم آقا رضوان اللَه علیه میفرمودند: كسی كه صحبت كند از مایه میخورد یعنی آن مایه و سرمایهای را كه خدا در او قرار داده یا به واسطه عبادت و مراقبه دارای حالاتی شده، صحبت كردن موجب میشود كه آن كیسه سوراخ شود و همین طور آن چه را كه به دست آورده انسان او را بریزد. این خیلی مهم است و متأسفانه این مطلب را رعایت نمیكنیم.
وقتیكه جایی میرویم برای خود من اتفاق افتاده وقتی كه جایی میرویم خود من ساكت هستم بعد سوال میكنند كه آقا مطلبی بفرمایید كه استفاده كنیم دارد اوقات همین طور میگذرد! خیال میكنند كه حتما باید یك نواری بگردد تا این كه بهره مند بشوند! نه! استفادهای كه انسان میكندبا صحبت كردن نیست گاهی از اوقات یا بیشتر از اوقات، انسان از سكوت استفاده میكند.
روایتی است از پیغمبر اكرم یا امام صادق (علیه السلام) یكی از آن دو بزرگوار، كه فرمودند: ملائكه دائما در حال سكوت هستند؛ یعنی صحبت نمیكنند، حرف نمیزنند، در حال آرامش هستند. كار انجام میدهند ولی این انجام كار توأم با آرامش است مانند یك فردی كه فرض كنید كه حركت میكند در خیابان، خیلی با آرامش قدم برمیدارد یك به یك قدمها را طی میكند تا این كه به مقصد میرسد یا این كه یك نفر از منزل میآید بیرون این طرف را نگاه میكند آن طرف را نگاه میكند، با عجله، یك قدم میرود برمیگردد، مضطرب، به این نحو حركت میكند. ملائكه این طور نیستند با حال آرامش و سكون و اطمینان خاطر حركت میكنند.