تفسیر حدیث قدسى: یابن آدم، اكثرمن الزاد فان الطریق بعید بعید

 می‌گویند این مقدار با خودت توشه آوردی در آن طرف ما این توشه تو را اضافه نمی‌كنیم به همین مقدار كه توشه آوردی به همین مقدار در آن دنیا به تو توان می‌دهیم. اضافه نه! به همان مقدار می‌توانی تحرّك داشته باشی. به همان مقدار می‌توانی حركت كنی، به همان مقدار سعه وجودی و نورانیت روحی و نفسی می‌توانی از اسماء و صفات الهیه می‌توانی بهره‌مند باشی، بیش از آن مقدار نه! در این دنیا است كه انسان می‌تواند این توشه خود را بردارد. لذا می‌فرماید:" أكثِرْ مِنَ الزّاد" ای فرزند آدم هر مقدار كه می‌توانی زاد و توشه‌ات را بالا ببر، بالا ببر، زیاد كن" فإن الطّریقَ بعیدٌ بعید" راه خیلی طولانی است. راه، راهِ عبور از نفس است و این مسئله آسان نیست. راه، راه عبور از انانیت و هوا است و این مسئله شوخی نیست.

 حالا این زاد چیست؟ نكته این جا است این زاد و این توشه چیست؟ آیا به زیاد نماز خواندن است؟ آیا به زیاد روزه گرفتن است؟ آیا هی زیارت كردن است؟ هی به زیارت ائمه رفتن است؟ هی قرآن خواندن است؟ بله قرآن خواندن، دعا خواندن، نماز خواندن، زیارت كردن، اینها ممدّ و مؤید و مقرّب و وسیله برای حركت انسان است و خداوند اینها را وسیله قرار داده است.

 قرآن منّت الهی است كه خداوند بر ما گذاشته؛ منت گذاشته و قرآن را در اختیار ما قرار داده. من یك وقتی انجیل را مطالعه می‌كردم مقدار زیادی را مطالعه كردم و در مقایسه با آیات قرآن واقعا قابل مقایسه نبود اصلا قابل مقایسه نبود. مثل این كه شما فرض كنید، بخواهید یك روزنامه را با گلستان سعدی مقایسه كنید! نثر یك روزنامه را بخواهید با نثر گلستان سعدی مقایسه كنید!

 قرآن كتابی است كه همراه با انسان ... تمام مراحل سلوكی انسان را دربردارد. این معجزه، معجزه پیغمبر است. یعنی كتابی كه در هر مرتبه از مراتب سلوكی انسان قرار بگیرد بی نیاز از آن كتاب نیست و نورانیت و اثری كه آیات قرآن بر نفس می‌گذارد در هر مرتبه از مراتب سلوك او را برای رسیدن به مرتبه و ادراك و فهم بالاتر آماده می‌كند. قرآن كتابی است كه از ما گرفته تا رسول خدا هم او را می‌خواند ... التفات می‌كنید؟