نقش امام زمان علیه السّلام در حرکت تکاملی انسان

یک روز مرحوم آقا می‌فرمودند: «چند نفر آمدند از... .» البته این مطالبی را که خدمتتان عرض می‌کنم در واقع دارم پاسخ به آن سؤال بعد را هم ضمناً می‌دهم.

یک روز مرحوم آقا می‌فرمودند که: «چند نفر آمدند یک روز خدمت امام حسین، آمدند در زدند و گفتند که می‌خواهیم بیاییم تُو، حاجتی داریم.»

[امام حسین فرمودند]: «بفرمایید!» آمدند.¹ از همان اصحاب هم بودند، به تعبیر خودشان از آن گردن‌کلفت‌ها، از آن پهلوان‌هایی که خلاصه مثلاً انتخاب شدۀ از میان همۀ افراد هستند [و] از مطالب فرض کنید که سرّ، قابلیتِ برای شنیدنش را دارند. خلاصه افراد عادی نبودند.

حکایت تجلّی پروردگار بر کوه طور و مدهوش شدن حضرت موسی

داریم که حضرت موسی وقتی که به کوه طور می‌رفت از میان [قوم خود]: ﴿وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا﴾² «از میان افراد قوم هفتاد تا را انتخاب کرد.» هفتادتایی که بتوانند در مقابل...؛ نه‌اینکه حالا بتوانند در مقابل جذوات الهی دوام بیاورند، [بلکه] بتوانند مطلب بفهمند، حالشان بهتر باشد. [کسانی که] عالم‌تر بودند، سعۀ بیشتری داشتند، قدرت بیشتری داشتند، که خلاصه بتوانند پابه‌پای موسی بیایند و مطالب را درک بکنند؛ که آن اوضاع پیش آمد: ﴿فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗا﴾³ وقتی که موسی، خداوند تجلّی کرد... .

معنای تجلّی یعنی از آن اسماء کلّیۀ الهیۀ خودش بر این صورت ملکوتی این کوه آمد و بر او زد؛ از آن اسم علیمش، از آن اسم حیّش، از آن اسم قدیرش آمد زد. خُب، او هم مانند سایر اینها یک صورت ملکوتی دارد، یک سعۀ وجودی دارد، بر طبق آن سعۀ وجودی است که حیات دارد و پاینده است و پایدار است. یک مقداری [بیشتر] باشد، مثل این دستگاه دیگر ترانسش قدرت ندارد و می‌سوزاند! وقتی یک برق قوی باشد، می‌سوزاند! این برقی که الآن فرض کنید که از یک نیروگاهی می‌گیرند، از یک سدّی می‌گیرند، این برق که همین‌طوری نیست، این برق که این‌طوری نیست؛ این برق چند هزار ولت قدرت دارد، هِی می‌آید در این شبکه‌ها و هِی از ولتش کم می‌کنند تا وقتی که می‌رسد به این منازل ما به ٢٢٠ ولت می‌رسد.