مرتب سازی:
اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور
1أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم
وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَه الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَه ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
قبل از شروع در همان صحبتی كه مدّ نظر بود به دنبال مطلب قبلی، یك تذكر فی الجملهای راجع به رعایت مجالس ذكر كه مرحوم آقا رضوان اللَه علیه سابق خیلی نسبت به این قضیه اهتمام داشند عرض میشود.
در مجلسی كه یاد خدا است تمام ذهن و حواسّباید متوجه این نكته باشد و غیر از همان توجه به محتوا و برنامهای كه در همان موقعیت خاص هست ممكن است كه توجه به چیز دیگر، آن فایده و نتیجه را نداشته باشد و این مسئله خیلی مهم است. مثلا مرحوم آقا در رفتن به قبرستان و استفاده از همان فضای ملكوتی ارواح و عبرت از مردگان و اموات، میفرمودند كسی كه به قبرستان میرود باید یك فاتحه بخواند و بعد در كناری بنشیند و همین طور به حال سكوت بگذراند. منظور ایشان از این مسئله این است كه در هر جا حال انسان اقتضای یك نوع از عمل و فعل را میكند در یك جا خب انسان بایستی كه تلاوت قرآن كند در جایی باید دعایی هست بخواند در جایی باید نماز بخواند ولی در یك جا هیچ كدام از این كارها را نباید انجام بدهد، باید كناری بنشیند و آن سكوتی كه دارد در آن وقت خاص، این موجب یك نوع تأثیر و قطع تعلق میشود برای انسان. یعنی اگر انسان در یك همچنین وضعی از اول تا آخر مفاتیح را دوره كند نتیجهای عاید او نمیشود هر چیز به جای خود نیكو است گرچه این دعا هم وارد است و از ائمه آمده است یا از قرآن كه كلام الهی است كه بالاتر نداریم ولی علی ای حال همین قرآن باید قرائتش مشخص باشد وقتش مشخص باشد همین طور نمیشود خوانددر هر جا.