وظیفۀ افراد در زمان غیبت امام زمان علیه السّلام

الآن این مسائل باید مورد توجه قرار بگیرد. اما صحبت در اینجا این است که این شعارها و این نشاط‌ها و این مسائل، اینها یک جنبۀ ظاهری دارد، یک جنبۀ ظاهری دارد که در جَنب این جنبۀ ظاهر، آن حقیقت نباید فراموش بشود. بیاییم و جشن بگیریم و شادی کنیم و شیرینی پخش کنیم برای امام زمان علیه السّلام، بعد از او می‌پرسند که نمازت را خواندی یا نه؟ می‌گوید: «نه، نماز نخواندم، نمازم قضا شده!» می‌گویند چرا نمازت قضا شده؟ می‌گوید: «جشن مهم‌تر است، جشن از نماز مهم‌تر است! جشن از...!» اینها، سالک در این مسیر حرکت نمی‌کند؛ سالک علاوه بر رعایت مسائل ظاهر، به آن حقیقتی می‌پردازد که برای آن حقیقت این جلوات در خارج بروز و ظهور پیدا می‌کند.

دیدگاه مرحوم حدّاد در خصوص دیدار با امام زمان علیه السّلام

ایشان به من فرمودند:

اگر می‌خواهی امام زمان علیه السّلام را ببینی، من یک دستورالعمل به تو می‌دهم [که] بعد از ده روز حضرت را می‌بینی و با ایشان صحبت می‌کنی و دستورالعمل این است.

به من دستورالعمل را دادند، ولی فرمودند:

اما اگر طالب دیدار باطن هستی و می‌خواهی به آن حقیقت و ولایت برسی، دنبال دیدن ظاهر و اینها نباید باشی؛ ولی اگر می‌خواهی، دستورالعمل من همین است.

و من انجام ندادم آن دستوالعمل را! چرا؟ چون دیدم این دیدن ظاهر، این دیدن، دیدن نفس است؛ خوشم می‌آید که من امام را دیده باشم، خوشم می‌آید که من حضرت را بروم ببینیم، خوشم می‌آید! اگر من حضرت را ببینم و حضرت بگویند: «برای چه آمدی و خواستی ما را ببینی؟ حالا ما را دیدی، خیالت راحت شد؟ حالا دیدی، آیا به دستورات من عمل کردی؟ آیا آنچه که مورد رضایت من است انجام دادی؟» خلاصه اگر از من پرسیدند که: «تو در برون چه کردی که درون خانه آیی»¹ ما چه جوابی داریم بدهیم؟!

شرط مجالست و مصاحبت با امام زمان علیه السّلام