مرتب سازی:
اهمیت پرداختن به عیوب و نقائص خود
5خود شما است، شما باید درد خودت را بیابی شما باید به دنبال علاج درد خودت بروی، شما باید اول خودت را تربیت كنی. شما باید ابتدا خود را تهذیب كنی و در تحت اوامر شخص مُهذّبی خود را تزكیه كنید. وقتی این كار را كردی آن وقت میتوانید دیگران را هم هدایت كنید ولی اگر این كارها را نكردی شیطان میآید و از همین طریق تربیتِ دیگران تو را به این مسائل مشغول میكند، یكوقت به خود میآیی و میبینی عمرت تلف شده و [وقتت] به این بیا و برو و عقب گرد و به چپ چپ و به راست راست و اینها وقتتت گذشته. متأسفانه ایشان قبول نكرد و به همان مسائل پرداخت و آن مسائل مشفقانه خب مسائل دیگری بود.
كار اولیا و دعوت اولیا تمام اینها پرداختن به خود است، میآیند میگویند به خودت باید بپردازی. در وهله اول به خود باید پرداخت يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً ... التحریم، ٩٧ در وهلهاول خودتان وَ أَهْلِيكُمْ در مرحله دوم اقربا و زن و فرزند و اقربا نزدیك [است] قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ. بنابراین مسئله مهم در مسائل سلوكی و حركتی انسان این است كه انسان از [پرداختن به] مسائلی كه ارتباط چندانی با او ندارد از پرداختن به آنها صرف نظر كند. [اگر] دستوری دارد طبق دستورش عمل كند، به او مطلبی گویند آن مطلب را بگیرد و حركت كند و برود و به دیگری كار نداشته باشد؛ به عیوب دیگری كار نداشته باشد مگر این كه تكلیف باشد. و اگر شما دیدید كسی را كه دائما از اینوآن صحبت میكند، دائما مطالب این و او را این طرف و آن طرف نقل میكند و چه بسا موجب بعضی از اشاعات بشود، فتنهها را كه به وجود بیاورد بدانید كه مسیر او نمیتواند یك مسیر صحیحی باشد.
در زمان مرحوم آقای حداد رضوان اللَه علیه من این موضوع را كاملا تجربه كردم. من آن موقع كه خدمت ایشان میرسیدیم سنّمان حدود هفده، هجده سال بود، من بعد از هجده سالگی دیگر ایشان را ملاقات نكردم و زیارت نكردم. در سفری كه كربلا مشرف شده بودم در آن موقع، میدیدم بعضی از شاگردان ایشان دائما از این و آن حرف میزنند: فلانی این طور است، راهش خلاف است، فلانی این طور میكند، فلانی آن طور میكند.