اهمیت پرداختن به عیوب و نقائص خود
7آقای حداد برسند و دو كلمهای را ایشان بگویند و ایشان كاملا حواس خود را متوجه كند و او را ببیند و بعد میدیدم ... یادداشت میكردند به طوری كه الان در نوشتهجات ایشان ما كلماتی را میبینیم كه از مرحوم آقای حداد شنیدهام، حكایاتی، كلمات اخلاقی، كلمات عرفانی الان در نوشتهجات ایشان [هست.] چرا ایشان این كار را میكرد؟ چون درد داشت، مریض بود، به دنبال درمان بود. بر مرض و بر درد خود هوشیار بود اما افراد دیگری نه، دائما میآمدند" این، این كار را كرد؛ آن، آن كار را كرد"،" این فلان كار را كرد، این پشت سر او این حرف را زد" و این همان كسی است كه در روح مجرد مرحوم آقا میفرمایند كه آقای حداد دیگر او را برای همیشه طرد كرد. این آدم، این درد سلوكی است كه اینطور است. این آدم متوجه عیب و نقص خودش نیست، او [مرحوم آقا] میرود و به سرحدّ كمال میرسد و میشود عارفی كه هر كلمهای از كلمات او و هر عبارتی از عبارات او اشارهای است و منبّه و مذكّر است و این شخص در آخرالامر مطرود میشود و به جهنم و به وادی هلاكت سقوط میكند. این این طور و آن آن طور. این ها تمام برای ما عبرت است، برای ما اینها منبّه است.
ما از مسائل گذشتگان باید در مسیر حركت خودمان استفاده كنیم. مرحوم آقا میفرمودند كسانی كه به آن مطالبی كه ما نوشتیم در كتابها دقت كنند و عمل كنند و آنها را به كار ببندند، خواهند رسید. این یك وعدهای است كه یك ولی خدا میدهد و وعده ولی خدا گزاف نیست، شوخی نیست، واقعیت است. و خود من به شخصه دیدم، شما خیال نكنید كه این كتابها كه ایشان نوشتند برای من نیست برای شما است، برای همه است. در جریاناتی كه اتفاق افتاده، میافتد و خواهد افتاد در تمام اینها من دقیقا احساس كردم اگر طبق آن چه را كه ایشان نوشتند و درس دادند عمل كردم، نتیجه بخش بوده اگر عمل نكردم خلافش [بوده.] این مطالب برای همه است، این مطالب اختصاص به یك قشر و دو قشر كه ندارد.

