أهمیت جایگاه عقل به عنوان میزان تشخیص حق از باطل در جمیع شئون سالك

 مکتب در چه حال و هوایی دارد سیر می‌کند؟ این به دنبال رای جمع کردن نیست به دنبال مرید جمع کردن نیست به دنبال اشاعه فرهنگ تشیع است. به این لحاظ آمده و دارد این راانجام می‌دهد این مقدار جمعیت گنجایش دارد بیش از این هم گنجایش ندارد هرکه می‌خواهد زودتر بیاید هر که نمی‌خواهد هم نیاید، یا برود در کوچه بنشیند. توجه می‌کنید!

 ایشان می‌فرمودند تمام افرادی که دراین مجلس شرکت می‌کنند همه باید بهرمند بشوند یعنی بشنوند که این منبری چه دارد می‌گوید؟ بشنوند که این مداح الان چه شعرهایی دارد می‌خواند؟ چه توسلی دارد انجام می‌دهد؟ توجه می‌کنید! یکدفعه مرحوم حداد به بنده می‌فرموند که در وقتی که حال داری ذکرت را انجام بده اگر حال نداری بگذار برای وقتی که حال داری چون اگر در حال عادت بخواهی ذکر بگویی این نه اینکه اثر ندارد اثرش خیلی کم است. آن توجه نفسی که پیدا می‌کنی به ذکر در موقع ذکر گفتن که آن توجه، حرکت می‌دهد و جلو می‌برد واین حقایق را منطبع می‌کند طبع می‌زند طبع یعنی مهر زدن، در نفس این صور را منطبع می‌کند. توجه کردید! در حالی که در حال کسالت است در حالی که حال خستگی هست در حالی که خیلی حوصله نداری درآن موقع ذکر گفتن فایده‌ای‌ندارد یا فایده‌اش خیلی کم است.

 این افراد هم باید بدانند که آمدن دراینجا به معنای توجه و فراگیری است مطالبی را که می‌شنوند این مطالب را بسپرند، ببینند آیا این مطالب با آن مبانی صحیح است یا نه؟ می‌خورد یا اصلا نمی‌خورد؟ شاید یک شخصی که دارد یک حرفی می‌زند اشتباه باشد، بیایند سوال کنند: آقا فلان منبری یک همچین حرفی زد درست است یا نه؟ روی مطالبی که منبری می‌گوید بروند تامل کنند مطالعه کنند فکر کنند، نه اینکه آمدیم اینجا یک ثوابی هم می‌بریم ومی‌رویم، نه اینکه ثواب ندارد دارد ولی بهره کم است این قسم بهره‌اش کم است آن قسم بهره‌اش زیاد است، شاید منبری اشتباه کند شاید آن کسی که ذاکر هست یک شعری بخواند که آن شعرش مناسبت کمتری داشته باشد یا مناسبتی نداشته باشد. همه افراد دراین بپاداشتن مجلس اهل بیت سهیم هستند نه اینکه فقط خیال کنید آن ذاکر یا آن منبری، فقط مسئولیت با اینهاست.