ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

 و چه بسا هم، چه بسا هم که بعضی ها بدشان نیاید که قضایا این جوری باشد! همه سرگرم به این گونه مطالب و سرگرم به این مسائل و تمام شد، وقت تمام شد، عمر تمام شد. متدینین هم همین طور، متدینین [هم‌] همین طور. بنده یک وقتی عرض کرده بودم که حالا بازتکرار می‌کنم، اشکال ندارد.

 یک مجلسی بود ما شرکت کرده بودیم به عنوان مجلس ارحام، صله رحم، گفتند آقا شما چرا نمی‌یایی؟ شما که این قدر ادعا می‌کنید چه هستید فلانید بهمانید! مجلس صله رحم داریم. خلاصه بعد از مدتها یک شب ما رفتیم گفتیم خب ما می‌رویم صله رحم کنیم ببینیم چه می‌شود؟ در آن مجلسی که رفتیم اغلب افرادی که در آن جا بودند همه معمم بودند و از ائمه جماعات بودند، از ائمه جماعات بودند. ما هم تقریبا از اوایل مجلس رفتیم شبی بود بارانی. بین این جا و یکی از همین کشورها مسابقه‌ای بود. از آن وقتی که ما در این مجلس رفتیم صحبت بین همین آقایان، یعنی بین همین معممین نه بین افراد عادی، اینی که عرض می‌کنم این درد درد عامُّ البَلوی و فراگیر است این بی جهت نیست، خب اینها افراد عادی که نبودند ائمه جماعات بودند این طرف آن طرف و صاحب بعضی از چیزها و اینها!

 از آن اول که رفتیم صحبت این بود که الان چیست؟ این دارد چکار می‌کند؟ آن دارد ...؟ فقط کم ما نده بود یک را دیو بردارند بیاورند آن جا بگذارند آن هم لابد از ترس مااینکار را نکردند که پیچش را باز کنند مسائل را این جوری تعقیب کنند! هر کسی از در می‌آمد می‌پرسیدند آقا قضیه چه شد؟ به کجا رسید مسئله؟ واقعا خجالت آور است! واقعا شرم آور است! واقعا حیا می‌خواهد انسان بلند شود بیاید در این گونه مسائل! افراد باید از وجو د این گونه مجالس بهره ببرند. خب افرادی که دراین جا بودند افرادی بودند که اهل اطلاع بودند فاضل بودند درس خوانده بودند حدو د یک ساعت به اینها گذشت که من ناراحت شدم. رو کردم به یکی از بستگان گفتم اگر مسئله بخواهد به ا ین جا بگذرد من مجلس را ترک می‌کنم که او به یک کسی دیگر که بزرگتر بود و فعلا به رحمت خدا رفته، به او گفت کهفلانی می‌گوید ا گر بخواهد صحبتها به این چیز ادامه پیدا کند [مجلس را ترک می‌کند.]