سلوک یعنی حرکت براساس فطرت

 است. این طور نیست که خدای متعال دل بخواهی بخواهد یک شخصی را یک صفاتی در او قر ار بدهد، آن را یک صفات دیگر قرار بدهد آن را هم همین طور بر اساس اعتبارات و تخیلات.

 چه طور این که فرض کنید که در یک آزمایشگاه شیمی [وقتی می‌خواهند] یک دارو را درست کنند از هر ماده‌ای یک مقدار معین قرار می‌دهند تا آن دارو حاصل شود و آن نتیجه‌مطلوب بدست بیاید این طور نیست. یک مقدار دارو را از این گیاه به دست می‌آورند یک مقدار هم از آن گیاه، عصاره ها را می‌گیرند و بعد در یک شرایط و حرارت خاص اینها را با هم ترکیب می‌کنند و فلان دارو به دست می‌آید. کیفیت خلقت عالم به خصوص خلقت انسان و آن چه که ما در سدد مطرح کردن آن هستیم که خلقت زن و مرد است به این کیفیت نبوده و به این کیفیت نیست و به این فطرت گفته نمی‌شود.

 اموری که در نفس انسان قرار دارد و هر کدام از زن و مرد واجد آن امور هستند آن عبارت است از آن حقایقی که آن حقایق در ذات پروردگار به عنوان اسماءو صفات او از نقطه نظر اطلاق و کلیت و بی انتهایی، موجود است. خدای متعال بنابر حکمت و اراده‌خود اشیاءعالم را و خلقت عالم را بر اساس نزول همان اسماءو صفات قرار داده و این مسئله ا ختصاص به انسان ندارد این مطالبی که خدمت شما عرض می‌کنم بسیار مطالب مهم و کلیدی است و سرّ سیر و سلوک الی اللَه را در این مطالب انشاءاللَه خدمت دوستان عرض خواهم کرد این مسئلهاختصاص به انسان و مرد و زن ندارد در حیوانات هم مطلب به همین کیفیت است. دو حیوان یک جور نیستند یعنی از نقطه نظر سنخیت بین شیر و بین پلنگ تفاوت است. این یک روحیه دارد آن یک روحیه دیگر دارد این یک خصوصیاتی دارد آن یک خصوصیاتی دارد. کیفیت زندگی او با کیفیت زندگی او متفاوت است صفات او با صفات او متفاوت است بعضی از حیوانات قابلیت اهلی شدن دارند بعضی قابلیت ندارند. بعضی‌ها در وفاء معروف هستند و بعضی‌ها به عکس این خصوصیات را ندارند.