لزوم وحدت و اخوّت بین مسلمانان
6در یکی از خطبههایی که پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم قرائت فرمودند و به هر دو مسئله از این مسائل اصرار داشتند، خطبهای است که پیغمبر در جنگ اُحد قرائت کردند. خطبه خیلی مفصّل نیست و کوتاه است، شاید تمامش در حدود بیست سطرِ کوتاه باشد. وقتی که صفوف را معیّن کردند، خطبۀ کوتاهی خواندند که از جملۀ آن میفرمایند:
إنّی حریصٌ علیٰ رُشدِکم؛ «ای مسلمانها، من خیلی بر ترقّی شما، بر تکامل شما، بر رشد شما و بر سعادت شما حریصم!» بعد بیان میفرمایند تا به این مسئله میرسند:
«از آن چیزهایی که بر شما واجب شده است نماز جمعه است، که در هر روز جمعه باید بجا بیاورید؛ مگر آن کسی که مریض است یا کودک است یا زن است یا عبد مملوک است. و اگر کسی بگوید: ”من از این مستغنی و بینیاز هستم“ خدا هم از او اظهار بینیازی و استغنا میکند.»
ما مِن شَیءٍ یُقَرِّبُکم إلَی اللَه إلّا و قد أمرتُکم بِه، و ما مِن شَیءٍ یُبَعِّدِکم عن النّارِ إلّا و قد نَهَیتُکم عَنه؛
«هیچ چیز شما را به خدا نزدیک نمیکند الاّ اینکه من شما را به آن امر کردم و دلالت کردم، و هیچ چیز شما را از خدا دور نمیکند الاّ اینکه من نشان دادم و شما را از آن نهی کردم.»
امور سه دسته است:
یک امری است که بَیِّنُ الرّشد است، یعنی رشدش روشن است و برای انسان واضح است که اگر دنبال آن حرکت کند به سعادت میرسد؛ که حتماً باید آن را بجا بیاورید.
یک امری است که بَیِّنُ الغَیّ است، یعنی روشن است که اگر انسان آن کار را بجا بیاورد گمراه میشود؛ که باید آن را ترک کنید.
یک امری است که مشتبَه بین اینها است، و این مشتبهات زیاد است و حقیقت آن را نمیداند إلّا مَن عَصَمَ؛ «مگر اینکه خدا او را حفظ کند و پروردگار او را در عصمت خود نگاه دارد.»

