اهمیت جایگاه صدق در سیر و سلوک

 به تو بگویم که ای رسول خدا چه کسانی از همه بیچاره‌تر هستند چه کسانی در این دنیا از همه بدبخت‌تر هستند.

 به قول مرحوم آقا این گدا ارمنی‌ها این ها هم در این دنیا بدبخت هستند هم در آن دنیا، [ایشان‌] وقتی که این آیه را چیز می‌کردند برای تشبیه و اینها می‌فرمدند اینها را که می‌بینید گدا ارمنی که ... البته خوب نه اینکه جزو مستضعفین‌شان، آنها مسئله‌شان فرق می‌کند، هم در این دنیا بیچاره هستند هم در آن دنیا، حالا بدبختی و بیچارگی و خسران برای کسی است که این خودش را در یک جریانی قرار دهد که این جریان او را به نابودی می‌کشاند و این خیال می‌کند داری برای خدا کار می‌کند، این خیلی بدبختی است! البته مسئله این‌طور نیست که خدا برای انسان راههایی را باز نکند و طرقی را برای معرفت به انسان ننمایاند.

 امروز با یکی از همین دوستان صحبتی پیش آمد، ایشان از من یک سوال کردند گفتند آقا چطور می‌شود افرادی را ما می‌بینیم اینها دارای حسن نیت هستند و به ظاهر حال، حالشان هم حکایت از همان صدق و حسن نیت می‌کند اما راه را دارند عوضی می‌روند؟ گفتیم خب مثل روز روشن مشخص است که دارند عوضی می‌روند، اشتباه دارند می‌روند من به ایشان دو مطلب را عرض کردم یکی که خب فعلا ضرورتی برای گفتن آن نیست و مسئله دوم این که خداوند برای هر کسی میزان قرار داده و نمی‌توانیم بگوییم انسان همین طور چشم و گوش بسته، صفای باطن و خلوص نیت او را به هر سمتی می‌خواهد سوق بدهد و بعد هم مسئله خراب از کار دربیاید این را ما نمی‌توانیم بگوییم، بعد هم یک مثال زدم برای ایشان گفتم فلان کس که خود شما معتقدید به این که این صفای باطنی دارد و خلوص باطنی دارد، گفتم‌