حرمت ظلم و کمک به ظالمین
8حضرت فرمودند: «اگر بنیامیّه کسی را که بر آنها کتابت کند و دیوان و دفتر آنها را اداره کند، پیدا نمیکردند و کسی که به اینطرف و آنطرف حرکت کند و فیء و غنایم را برای آنها بیاورد، پیدا نمیکردند و کسی را که از طرف آنها جنگ کند، پیدا نمیکردند و کسی که بر جماعت آنها حاضر بشود، پیدا نمیکردند؛ حقّ ما را سلب نمیکردند! و اگر مردم آنها را و آنچه آنها در دست داشتند رها میکردند، فقط چیزهای قلیلی در دستهای آنها میماند! (بهواسطۀ توجّه مردم به آنها، حقّ ما را سلب کردند و در عالم ستم روا داشتند!)»
جوان عرض کرد: «جُعِلت فِداک! فهَل لی مِن مَخرجٍ منه؟»
«از این کاری که کردم مخرج و راه فراری هست؟ حالا چه کنم؟»
قال: «إن قلتُ لک، تفعَل؟» قال: «أفعَل!»
«حضرت فرمودند: ”اگر بگویم عمل میکنی؟“ گفت: ”عمل میکنم!“»
قال: «اُخرُج مِن جمیعِ ما کتَبتَ فی دَوانینِهِم؛ فَمَن عرَفتَ منهم رَدَدتَ علیه مالَه، و مَن لم تَعرِف تصدَّقتَ به! و أنا أضمَنُ لَک علَی اللَه الجَنّة.»
«حضرت فرمودند: ”برخیز و برو تمام اموالی که از دواوین بنیامیّه گرفتهای، از مال خودت خارج کن؛ آنچه را که صاحبانش را میشناسی به دست صاحبانش برسان، و آنچه را که نمیشناسی، تصدّق بده و به فقرا بده! اگر این کار را کردی، من بهشت را برایت ضمانت میکنم.“»
[قال: فأطرَقَ الفَتیٰ رأسَهُ طَویلًا؛ ثمّ قال: «قد فَعَلتُ، جُعِلتُ فِداک!»
قال ابنُ أبیحمزةَ: فرَجعَ الفَتیٰ معَنا إلَی الکوفةِ فما تَرَکَ شَیئًا علیٰ وجهِ الأرضِ إلّا خَرَجَ منهُ حتّیٰ ثیابَهُ الّتی کانت علیٰ بدنِه!
قال: فقَسَمنا لهُ قِسمةً و اشتَرَینا لهُ ثیابًا و بَعَثنا إلیه بنَفَقةٍ. (قال:) فما أتیٰ علیه إلّا أشهُرٌ قَلائلُ حتّیٰ مَرِضَ فکُنّا نَعودُه. (قال:) فدَخَلتُ علیه یَومًا و هو فی السّوقِ، (قال:) ففَتحَ عَینَیهِ ثمّ قال لی: «یا علیّ، وَفیٰ لی واللَه صاحبُک!»
قال: ثمّ ماتَ فتَوَلَّینا أمرَهُ، فخَرَجتُ حتّیٰ دَخَلتُ علیٰ أبیعبداللَه علیه السّلام، فلمّا نَظَرَ إلیَّ قال: «یا علیّ، وَفَینا واللَه لِصاحبِک!»
قال: فقُلتُ: صدَقتَ، جُعِلتُ فِداک! هکذا واللَه قال لی عند مَوتِه!1
- مناقب آل أبیطالب علیهم السّلام، ج ٤، ص ٢٤٠.

