بررسی حیثیت ظاهری و باطنی اعمال در اتصاف به حسن و قبح

هر کی برای خود، شیطان هم مثل موج صدا می‌ماند، با همه افراد رفیق است، رفیق شفیق، با همه و اشتغالش به هدایت یک کسی هدایت در مسیر خودش است، که البتّه استعمال هدایت غلط است، غوایت و ضلالت باید گفت، این تربیتش هیچ منافاتی با دیگری ندارد، صد میلیون نفر را با هم جلو، همین طور جلوه می‌برد تحویل عزرائیل می‌دهد دو میلیارد نفر رو همین طوری با هم می‌برد، این چه قدرتی خدا به او داده؟! چه قدرتی خدا داده؟ عجیب است‌ها که این چطور؟ قدرتی که خدا به این داده و توانسته او را، بر سرائر وجود ما و بر ضمائر وجود ما، و بر قلب ما، البتّه و نه آن قسمت قلب، قلبی که آن عرش و رحمان است نه، او قسمت آن قِسمت نمودها و مراتب ظاهری در آن مراتب در آن مرتبه قلب باطن، شیطان نفوذ نداد، در همین ضمائر وجود ما، ایشان می‌آید و همراه با تفکر ما، او هم به ما علامت می‌دهد، نشانه می‌دهد، فکر ما را مطابق با خواسته خودش قرار می‌دهد هدف تخریب کننده ما را، فکر ما را همراه با فرمول در فکر ما جا سازی می‌کند، و ما را مطابق با هدف خود، در همان مسیری که هست نگه می‌دارد و ما مطالب را مطالب فرمولی می‌بینیم، منطقی می‌بینیم، مطابق با شرع می‌بینیم، مطابق با مسائل عادی می‌بینیم، ولی نمی‌دانیم که از کجا داریم می‌خوریم، نمی‌دانیم.

می‌آید راه و روش اولیاء خدا را جلوی ما قرار می‌دهد، راه و روش انبیا وائمه را در جلوی ما قرار می‌دهد، راه و روش أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام را در جلوی ما قرار می‌دهد، و بعد می‌گوید تو هم که مثل او هستی، پس تو همان همان راه و روش را باید انتخاب کنی و اتخّاذ کنی، کی دارد این کارها را می‌کند؟! جناب حضرت ابلیس، ابلیس، این ابلیس آنچنان نیرویی دارد، آنچنان قدرتی دارد که می‌آید و این کار را انجام می‌دهد.