كیفیت ظهور و بروز گناهان در عوالم مثال

شخص چه شخص مومن باشد، مثالش همین است، شخص شخص غیرمومن باشد، مثالش همین است، هر دو یکی است تفاوتی نمی‌کند ولی خدا باشد مثالش همینی است که نشسته، با هر عبایی که نشسته با هر لباسی که هست، دگمه لباسش چه جور است نمی‌دانم، حرکات و سکناتش چه جور است! تمام اینها همان مثال دانی آن ولی خدا است، که انسان آن را می‌بینید حالا دیگر در آن نفسش چه خبر است ما خبر نداریم! در آن جا چه می‌گذرد ما اطّلاع نداریم، افراد می‌آمدند پیش مرحوم آقا از هر سن و از هر طبقه‌ای و خوب هر کسی در موقع مراجعت برداشتی داشت، قضاوتی داشت و ایشان هم با همه به همان کیفیت برخورد می‌کردند و می‌نشستند و بلند می‌شدند و خیلی‌ها به اصطلاح ما می‌دیدیم مشاهده می‌کردیم که چه بسا بعضی از قضاوت‌هایی که می‌کنند خب اینها قضاوتهای صحیحی نیست، هر کسی بر آن فهم خودش یک قضاوتی می‌کرد، یک برداشتی علی کل حال داشت، ایشان هم خوب همین بود به طور کلی اولیاء خدا همین هستند آنها که بواطنشان را نمی‌آیند اظهار کنند، جای این مطالب نیست. آنهایی که می‌آمدند رسول خدا صلی‌اللَه‌علیه‌وآله پیش ائمه، آنها هم همین طور بودند آنها هم به همین کیفیت بودند و ائمه برای آنها به همین حالت ظاهر بودند. آن کسی که دارای مرتبه‌ای بود همان مرتبه را به او نشان می‌دادند و آن کسی که عادی بود، بعضی‌ها می‌آمدند پیش امام علیه‌السّلام و امام خیلی عادی با آنها صحبت می‌کرد، عادی برخورد می‌کرد، بعضی از اوقات افرادی می‌آمدند که حتی امام با آنها تقیه می‌کرد، تقیه می‌کرد و خب بالاخره امام علیه‌السّلام هم محصور دارد.

ببینید آخر این حکومت چه حکومتی است؟! حکومتی است که آمده همین حکومت بنی عباس آمده ادعای اسلام دارد می‌کند، که ما خلیفه رسول خدا هستیم و به جای پیغمبر آمدیم و داریم دم از اسلام می‌زنیم، ولی امام زمان آن دوران دارد از این حکومت تقیه می‌کند، امام صادق علیه‌السّلام دارد تقیه می‌کند، جرأت ندارد. از یک ابوحنیفه دارد تقیه می‌کند، خیلی مصیبت مصیبت است حالا یک وقتی حکومتی باشد اصلًا از اول حکومت نصارا باشد خوب تکلیفش معلوم است، حکومت، حکومت یهود باشد خوب مسئله‌اش مشخص است، حکومت حکومت زدتشتی باشد، بی دین باشد ملحدین باشد، ملحد باشند. افراد ملحد خوب قضیه مشخص است که آنها جلوی دین می‌ایستند، جلوی اسلام‌ می‌ایستند، جلوی توحید می‌ایستند جلوی نور می‌ایستند ولی حکومت بنی عباس، که ادعای خلافت رسول خدا را می‌کند و آن کسی که از همه به رسول خدا نزدیکتر است باید از این حکومت بترسد و الّا می‌کشند او را، می‌کشد مثل آب خوردن می‌کشد. ببینید بر این ائمه ما چه گذشت! که ائمه تقیه می‌کردند جرأت حرف زدن نداشتند ابان بن تغلب از بزرگان اصحاب است به اتّفاق دو سه نفر آمده بود به خدمت امام صادق علیه‌السّلام در یک مجلسی نشسته بودند اصحاب و اینها نشسته بودند، در این موقع حضرت سوال کردند یک دفعه در باز شد و ابوحنیفه آمد، ابوحنیفه جای او کوفه بود در کوفه زندگی می‌کرد، در دستگاه منصور دوانیقی جاه ومقامی داشت، منصور از ابوحنیفه استفاده می‌کرد در مقابلِ امام صادق علیه‌السّلام او را علم کرده بود.