تبیین معنای ثواب و گناه

اعوذ باللَه من الشیطان الرجیم‌

بسم اللَه الرحمن الرحیم‌

اذَا رَأیتُ مَولاى ذُنُوبِى فَزِعتُ، وَ اذَا رَأیتُ کرَمَک طَمِعتُ، فَإن عَفَوتَ فَخَیرُ رَاحِمٍ وَ إن عَذِّبتَ فَغَیرُ ظَالِمٍ‌¹

ای مولا و سرور و ای آقای من، هنگامی‌که به گناهانم نگاه می‌کنم وحشت مرا فرا می‌گیرد و وقتی که به کرم و بزرگواری تو نگاه می‌کنم، طمع بر من حاکم و مستولی می‌شود و میل و رغبت، و شوق نسبت به لقای تو و استفاضه از نعمات تو برای من حاصل می‌شود.

خدمت رفقا عرض شد که امام علیه‌السّلام گزافه نمی‌گوید و کلام امام علیه‌السّلام کلام صدق است و امام در جمیع اطوار خود و ادوار خود و تصّرفات خود، چه تصّرفات فعلیه و یا تصّرفات قولیه و یا تصّرفات عقلیه به تمام مراتبه، دارای عصمت مطلقه است.

کلام امام علیه‌السّلام دارای عصمت است، فعل امام علیه‌السّلام دارای عصمت است و فکر امام علیه‌السّلام و تصوّر امام علیه‌السّلام دارای عصمت است. و در عصمت خطا راه ندارد به هیچ وجه من الوجوه، و لذا امام علیه‌السّلام ابدیت دارد، یعنی الی ابدِ الاباد تا خدا خدایی می‌کند، کلام امام علیه‌السّلام دارای عصمت است، ما این طور نیستیم امروز یک حرف می‌زنیم، فردا متوجّه می‌شویم اشتباه کردیم، خوب حرفمان را پس می‌گیریم امام این جور نیست.

لذا روایتی که از أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام است با روایتی که از امام حسن عسگری است هر دو در یک میزان قرار دارد تفاوتی نمی‌کند، با این که دویست و پنجاه سال، بین آنها فاصله است ولی هر دو روایت از نظر سندّیت در یک میزان قرار دارد، یک گرم، یک هزارم گرم، یک کدام از این دو روایت بر آن روایت نمی‌چربد، به این می‌گویند کلام معصوم، مطلبی که از امام سجاد علیه‌السّلام صادر می‌شود با آن مطلبی که از امام رضا علیه‌السّلام است هر دو در یک کفّه ترازو است و تفاوتی نمی‌کند و در این جا فقط چهارده ذات مقدّسه است که آنها دارای ابدّیت هستند.