شش دستور اخلاقی در سوره حجرات
3اهمّیت حفظ احترام مؤمنین
روایتی در کتاب خصال صدوق ـ رضوان اللَه علیه ـ داریم که با سلسلۀ سند خود از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام و آن حضرت از پدرانشان بیان میکنند، تا اینکه سند را به حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام میرسانند که آن حضرت میفرمایند:
چهار چیز را کوچک مشمرید، شاید چهار چیز در آنها باشد! خداوند چهار چیز را در چهار چیز مخفی کرده است؛ بنابراین آن چهار چیز دوّم را کوچک مشمرید، شاید آن چهار چیز مخفیشدۀ اوّل در آنها باشد:
اوّل: رضای خود را در طاعت مخفی کرده است؛ پس هیچ طاعتی را کوچک مشمرید، شاید رضای خدا همانجا باشد!
انسان بعضی اوقات خیال میکند که طاعتهای خیلی بزرگ و کارهایی که پیکرش بزرگ و چشمگیر باشد، در نزد خدا قیمت دارد؛ و خدا اصلاً به طاعتهای کوچک اعتنا نمیکند و اینها مهم نیستند. مثلاً اگر انسان به آن سگ گرسنه و تشنه غذا و آب نداد، مهم نیست، چون بزرگ نیست؛ مورچه زیر پای انسان مالیده شد، مهم نیست؛ بوق ماشین را محکم زدید و زنی یا مردی ترسید، مهم نیست؛ در جادۀ خاکی بهتندی حرکت کردید و گرد و غبار، عابرین را در اذیّت و آزار انداخت، اینها مهم نیست! غالباً کارهای ما همینطور است که این چیزها را اصلاً بهحساب نمیآوریم؛ ولی شاید رضای خدا در همینها باشد! پس هیچ طاعتی را کوچک مشمارید؛ شاید رضای خدا در همان طاعتی که شما کوچک میپندارید، مخفی شده باشد!
دوّم: خدا غضب خود را در معصیت مخفی کرده است؛ پس هیچ معصیتی را کوچک مشمارید، شاید غضب خدا در همانجا باشد!
این هم مثل اوّلی، در بسیاری از اموری که انسان اعتنا نمیکند و انجام میدهد و میگوید که این معصیت، معصیت صغیر است و مهم نیست؛ شاید غضب خدا همانجا باشد و اگر انسان انجام بدهد، مورد غضب خدا باشد، ولی نمیفهمد این غضب از کجا به او رسیده است! این بر اثر بیاعتنایی به همین معصیتی است که انسان به او اعتنا نکرده است.

