شهرت ومعروفیت و رابطه آن با جایگاه شخص

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

الهى ربیتنى فى نعمک و احسانک صغیرا و نوهت باسمى‌کبیرا

در جلسه‌ی گذشته خدمت رفقا عرض شد که در این دنیا به واسطه‌ی علل و اسبابی که بسیاری از آنان نه در اختیار خود انسان بلکه به واسطه ترتب امور خارجی و دست به دست هم دادن یکسری مسائل و پدیده‌ها و حوادث خارجی، انسان ممکن است شهرتی و معروفیتی پیدا بکند و این شهرت و معروفیت به هیچ وجه دلیل بر امتیاز شخصیت انسان نیست و چه بسا ممکن است این معروفیت معروفیت کاذبه‌ای باشد نه یک معروفیت صادقه و صحیح. تازه این مسئله در آن مواردی است که انسان خود اقدام به تحقق این معروفیت نکند اما اگر انسان خودش بخواهد اقدام کند و خودش بخواهد شناخته بشود و خودش بخواهد که این مطلب را و موقعیت خود را به گوش همه برساند که آن موقع واویلا است‌

مثلا فرض کنید که شخصی می‌خواهد یک موقعیت و یک پستی را پیدا بکند خب اگر از نقطه نظر دنیوی نگاه کنیم که در جاهای دیگر متداول است آنها صریحا می‌گویند آقا ما میخواهیم رئیس بشویم. رئیس بشویم و این باند و این حزب و آن حزب و به اینها پول بدهند به آنها پول بدهند به آن کارخانه پول بدهند و کارگران بریزند بیرون و رأی بدهند حقوقشان را بالا ببرند مواجب ایشان را بالا ببرند. وقتی که انتخابات نزدیک می‌شود در خارج که این طور است نمی‌دانم جاهای دیگر هم این طور است یا نه؟ حقوق را بالا می‌برند مواجب و مقرری را ز یاد می‌کنند تا اینها بیایند رأی بدهند و رأی بگیرند و بعد هم یکی بر دیگری تفضل پیدا بکند می‌روند در این طرف و آن طرف ودر ایالت‌های مختلفه سخنرانی می‌کنند آراء را جمع می‌کنند دیگر بسته به این است که آن شخص چه جور باشد و چه ظاهری داشته باشد دواعی مختلف است برای انتخاب.