دین اسلام، دین رأفت و رحمت ‏

از این قضیه چند سالی گذشت و دوباره انتخابات و رأی‌گیری شد و این شخص در رتبه‌های آخر قرار گرفت. نمی‌دانم رأی آورد یا نیاورد همین شخص در مجلسی که من نبودم ولی برای من نقل‌ کردند، به اندازه‌ای متأثر از این وضعیت رأی بود و به وسائل و عللی که موجب شده بود جریان به اینجا برسد چه‌ها می‌گفت.

اگر قرار بر رأی دادن است چطور آنجا قلب رسول اللَه شاد شد؟ چون شما نفر اول شدید! آن کسی هم که در این دوره نفر اول شده او هم بیاید همین را می‌گوید دیگر؛ شما امروز مرا شاد کردید و انتخاب کردید و قلب رسول اللَه را شاد کردید. حالا آن کسی که می‌گوید شما قلب رسول اللَه را شاد کردید اگر همین را از آن کسی که نفر آخر شده، سؤال کنند او هم همین را می‌گوید؟ یا آن افرادی که انتخاب نشدند به آنها بگویند آقا نظر شما چیه؟ فلان شخص گفته که با انتخاب من، قلب رسول اللَه را شما شاد کردید. می‌گوید: چه کسی قلب رسول اللَه ...، شما چه کردید! چه کردید؟ التفات می‌کنید اینها همه‌اش غلط است و همه‌اش باطل است و همه‌اش دنیاست و همه‌اش پف و حباب است. پف روی آب است، زَبَد است.

آن کسی که به حقیقت توجه دارد به این شهرت‌ها توجه نمی‌کند. یک دفعه در زمان رسول خدا، امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمانده لشکری بود که برای فتح مکه می‌رفت، در ابتدای امر سعد بن عباده رئیس انصار، فرمانده لشکر رسول خدا بود و عَلَم در دست او بود. حضرت دیدند این شخص برای خدا به همراه لشکر برای فتح مکه و از بین بردن بت‌ها و شرک و برقراری پرچم توحید و اسلام دارد حرکت می‌کند و حاضر است جانش را هم بدهد. کسی که به جنگ می‌رود می‌خواهد جانش را فدا کند، امّا در این رفتن آن کسی که پیغمبر می‌خواهد نیست، آن کسی که رسول خدا برای آن آمده نیست. خیلی توجه کنید که می‌خواهم چه بگویم آن کسی که خدا او را رحمه للعالمین قرار داده است؛ نیست. آنها می‌خواهند بروند و اسلام را برقرار کنند، شرک را از بین ببرند، بت‌ها را از فراز کعبه سرنگون کنند، همه‌ی اینها به جای خود محفوظ، خدا هم اجر می‌دهد، مزد می‌دهد، ثواب می‌دهد اجر و زحماتشان مأجور است.