حیات حیوانی و عقلانی

عدم تکامل حقیقی انسان امروزی با وجود پیشرفت تکنولوژی 

اما این بَشَر، واقعاً چه حسابی دارد ؟! می‌گویند: «این بَشَر تکامل پیدا کرده است. در قرن عشرین، در قرن دو هزار، عقل‌ها کامل شده است. تمدّن بشر ترقی کرده است. انسانِ امروز با انسانِ دو هزار سال پیش تفاوت دارد. امروزه دانش و فرهنگ و بینش بشر به مرتبۀ اعلایی رسیده است. امروزه احتیاج به اخلاق و استاد و تربیت دینی و تربیت تشریعی دیگر وجود ندارد. خود انسان صحت و سُقم اشیاء و مسائل را ادراک می‌کند و دیگر نیازی به تربیت و ارسال رُسُل و انزال کُتب و الزام به تکالیف نیست!»

چند روز پیش در روزنامه می‌خواندم که در یکی از همین کشورهای بسیار متمدّن و پیشرفته و امروزی، کشور آلمان که دیگر از نقطه‌نظر فرهنگی و ثِقافت¹ جزء کشورهای متمدّن به حساب می‌آید. نگاه کنید ببینید، این بشری که امروز پیشرفت کرده است و دیگر نیاز به اخلاق ندارد چه کرده است؟! در یک اِستخر دویست نفر از این مردم داشتند شنا می‌کردند و بیرون بودند، یک طفل ده سالۀ عراقی در آن‌جا دچار ناراحتی می‌شود یا این‌که او را اذیّت می‌کنند یا این‌که خود او در وسط استخر [به مشکل برمی‌خورد] و این نمی‌تواند [خودش را] نجات بدهد. این دویست نفر همین‌طور نگاه می‌کردند و می‌خندیدند و چون این یک فرد بیگانه بود نگاه کردند تا جلوی چشمشان غرق شد! التفات می‌کنید. این بشری است که به تمدّن رسیده است!

یعنی شما رذیلانه‌ترین مرتبۀ توحش را هم نمی‌توانید تصوّر کنید که یک فرد سی ساله، چهل ساله، پنجاه ساله، نگاه کند ببیند یک بچۀ ده ساله، نه ساله چون خارج از نژاد اوست، جلوی چشمش غرق می‌شود [ولی او] همین‌طور پیاپی می‌خندد و نگاه می‌کند و [وآن بچه] غرق می‌شود و جنازۀ او را بیرون می‌آورند! همین! و مسائل و چیزهایی که شما خودتان کم‌و‌بیش اطلاع دارید و می‌دانید که نه جانم، تکنولوژی و تکنیک وجدان بشر را بیدار نکرده است. وجدان بشر در جهالت است. ﴿إِنَّ ٱلإِنسَٰنَ لَفِي خُسرٍ ، إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ﴾