رسیدن به قرب خداوند متعال امری اکتسابی یا خدادادی؟

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

اللَهم انت القائل و قولک حق و وعدک صدق و اسئلوا اللَه من فضله ان اللَه کان بکم رحیما و لیس من صفاتک یا سیدی ان تامر بالسؤال و تمنع العطیة و انت المنان بالعطیات علی اهل مملکتک.

عرض شد که امام علیه‌السّلام می‌فرماید خدایا تو خودت گفتی این مطلب را و شخصی هم هستی که کلامت حقّ است و وعده‌ای که می‌دهی صدق است. چه گفتی؟ گفتی‌ وَ سْئَلُوا اللَه مِنْ فَضْلِهِ‌¹ إِنَّ اللَه كانَ بِكلِّ شَي‌ءٍ عَلِيماً² از فضل خدا همیشه طلب کنید درخواست کنید از بخشش خدا همیشه درخواست کنید که‌ إِنَّ اللَه كانَ بِكلِّ شَي‌ءٍ عَلِيماً خداوند رحمتش شامل حال شما خواهد شد رحمتش شامل شما می‌شود وَ لَیسَ مِنْ صِفَاتک یا سَیدِى أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِیةَ این چنین نیست از صفات تو، سراغ نداریم که بیایی و امر به سؤال و درخواست بکنی اما در هنگام اعطاء منع کنی و ندهی و از فضل خودت بخشش نکنی در حالی که‌ وَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِیاتِ عَلَى أَهْلِ مَمْلَکتِک‌ و تو آن کسی هستی که به واسطه‌ی عطاهایی که بر اهل مملکت و حکومت خود می‌پردازی منّت می‌گذاری و منّان هستی.

یک نکته‌ای که در این عبارت‌ها جلب توجّه می‌کند آن نکته عبارت است از غایت و شأنیت و هدفِ از وجود و خلقتِ انسان، که در این قضیه چه حکمتی نهفته است؟ آیا کار خدا در خلقت انسان عبث است؟ و یا اینکه همین‌طور این خلقت بدون حساب و کتاب از دست خدا درمی‌رود؟ و یک عده‌ای همین‌طوری ماشین‌وار و کارخانه‌ای در این عالم پا به عرصه وجود می‌گذارند همان‌طوری که خیلی‌ها این چنین تصور می‌کنند. اما از میان این‌ها خدا روی بعضی انگشت می‌گذارد. می‌گویند آقا این از اوّل رویش حساب شده بود ما که این‌طور نبودیم. آقا از اوّل پرونده این‌طور بسته شده بود. آقا از اوّل‌ هر که مورد نظر باشد تا آخر هم همان است فایده‌ای هم ندارد. آقا از اوّل این‌ها نظر شده بودند. آقا از اوّل، آقا از اوّل ....، مسئله این‌طور است یا نه؟ مسئله این‌طور نیست.