رسیدن به قرب خداوند متعال امری اکتسابی یا خدادادی؟

اگر الآن فرض کنید که یزید از یزید بدتر شما که را سراغ دارید؟ یزید اگر الآن بیاید و شما فرض کنید که من باب مثال یک کاری فرض کنید که عیالش، فرض کنید که من باب مثال دخترش، خُب دخترش را کسی ندیده است عیالش را کسی ندیده است شما اگر بر یکی از اسرار او اطّلاع پیدا کنید و بیایید این را فاش کنید این کار حرام است، خُب یزید هم می‌خواهد باشد باشد. کار روشن و کار واضح فرد که همه می‌دانند اشکال ندارد انسان بیاید بگوید و نقد کند انتقاد کند و مسئله [ای ندارد]، اما اینکه بیاید و یک سرّی که اصلًا ارتباطی هم با این ندارد هیچ ربطی حالا ندارد و کسی هم از این قضیه مطّلع نیست حالا انسان بیاید این را فاش بکند. اما مسئله این است که این نشان می‌دهد این دنیا چقدر بی‌اعتبار است چقدر واقعاً این دنیا پست است چقدر این دنیا دَنی است و چقدر همان بدبختی که اعتماد به این‌ها و هم چه این‌هایی که در زیر بلیط آن، همه با هم، چقدر واقعاً، ....! صداقت وقتی وجود نداشته باشد و تعامل طرفین بر اساس مادّیات و اعتبارات باشد خُب با تغییر موضوع حکم هم تغییر پیدا می‌کند، چرخش به هر سمتی است که باد به آن سمت بوزد، باد به آن سمت بوزد.

اما کسی که اهل خدا است کسی که به دنبال صدق است همه جا آن معیار را نگه می‌دارد ولو با مخالفش هست، می‌گوید مخالفم است درست است ولی این مسئله ارتباطی ندارد او را کتمان می‌کند هیچ ارتباطی با قضیه ندارد حتی اگر مخالفش هم کاری را انجام داده است و خلاف، اما از این عمل خلاف کسی مطلّع نیست فرض کنید که مخالفش آمده، این متوجه شده است این در منزلش شرب خمر کرده است انسان حق ندارد برود بگوید. این یک گناهی است که این گناه در سرّ انجام گرفته است چرا شما این گناه را می‌روید پخش می‌کنید؟ که بیشتر بکوبید؟ بیشتر بالا بروید؟ هان؟ خدا می‌آید گناه خودت را پخش می‌کند سرّ خودت را می‌آید برای دیگران فاش می‌کند چرا؟ چون خدا می‌گوید حتّی یزید، یزید بد است و بدتر از یزید هم نیست یزید، بسیار خُب این کار را انجام داده است باید او را محکوم کرد باید از او تبرّی کرد باید از او بیزاری جُست به جای خود محفوظ، اما بالأخره، این یک فردِ بشر است و یک انسان باید حدود و ثغُور را حفظ کند نباید حالا چون فرض بکنید که این آدم ناجنسی هست انسان بیاید هرچه را که دیگر می‌خواهد به او نسبت بدهد.